EG; "Kohl naar Brussel'

Hoewel deze krant gewoonlijk niet afgaat op geruchten, kan het negeren van rondzingende roddel tot verrassingen leiden. Daarom hier toch, voor één keer, het laatste "nieuws' over de opvolg- ing van Jacques Delors. Als volgende voorzitter van de Europese Commis- sie wordt, behalve Ruud Lubbers, Wilfried Martens, Felipe Gonzalez en Gianni de Michelis, nu ook Helmut Kohl genoemd.

Sinds Jacques Delors de druk vanuit het Elysée heeft weerst- aan om Frankrijks premier te worden, lijkt het zeker dat de regeringsle- iders hem in juni nog één keer zullen herbenoemen. Maar wie volgt Delors op in 1995 voor de jaren daarna? Het is onmogelijk daar iets met zekerheid over te zeggen, maar het is onmenselijk er niet over te speculeren.

Als onderhoudsmonteur van de geruchtenmachine fungeert deze week het Britse blad The Economist. Het rekent voor: Thatcher vertrok te laat, Mitterrand vertrekt te laat, Kohl zou niet dezelfde fout willen maken. Zijn plaats in de geschiedenisboeken is verzekerd als kanselier van de eenwording. Waarom dan wachten tot dat vernederende moment dat de natie een zucht van verlichting slaakt als de leider uiteindelijk opstapt?

Kohl zou dus na drie verkiezingsoverwinningen op rij best iets anders willen doen. En Brussel is een geschikte plaats om een politieke zegeto- cht voort te zetten. Wie zijn er al kandidaat?

Premier Lubbers wordt genoemd. Hij zou uit het Torentje zijn gegroeid. Als vaardige technocraat en christen-democraat schijnt hij een goede kans te maken. Maar Wilfried Martens lijkt dan ook een mogelijke keus.

Premier Gonzalez wordt genoemd. Ook hij zou na tien jaar nationaal leiderschap aan iets anders toe zijn. Maar hij is een socialist, en twee socialisten achter elkaar op de "top-job' in Brussel vinden de andere politieke stromingen in Europa wat veel van het goede.

Gianni de Michelis, de Italiaanse minister van buitenlandse zaken, noemt zichzelf. Hij heeft alvast een telefonische enquête onder Europese journalisten laten houden om eens te polsen hoe hij daar ligt. De steun van de zuidelijke lidstaten zou hij al hebben verworven. Ook De Michelis is een socialist, maar eentje uit Italië en dat is toch iets anders.

En wat is er bekend over de kandidatuur van Kohl? Wel, niets natuurlijk. Behalve misschien het volgende.

Het voorzitterschap van de Europese Commissie is al jaren geen baan voor tweederangspolitici meer, maar als het aan de huidige voorzitter Delors ligt wordt het echt één van de machtigste politieke posten in Europa. De Commissie werkt aan een plan om de Gemeenschap geschikt te maken voor de opvang van nieuwe leden. Zonder institutionele wijzigingen zal de besluitvorming in een EG van bijvoorbeeld twintig landen onher- roepelijk vastlopen. Onderdeel van het voorstel, dat volgens Delors zelf bij de twaalf regeringsleiders een “intellectuele schok” zal veroor- zaken, is een drastische versterking van het dagelijks bestuur in Brussel. De man aan de top daarvan zal zich als president van Europa moeten kunnen gedragen. Dat moet dus iemand met een groot gezag zijn. Helmut Kohl, in dit scenario voorman van Duitsland, voorbeeld van Oost-Europa en vertrouweling van George Bush, heeft dat gezag meer dan de anderen.

Hij geniet ook steun. Voor wat het waard is, de voorzitter van het Europese Parlement, landgenoot Egon Klepsch, promoot Kohl. De Britse premier, John Major, heeft sinds zijn aantreden steeds vertrouwen getoond in de ervaren collega. De noordelijke lidstaten Nederland, België, Denemarken hebben uiteindelijk liever een degelijke Duitser dan een linkse Spanjaard of een disco-dansende Italiaan. En de Franse president schijnt alles te prefereren boven de gedoodverfde kandidaat Lubbers. Mitterrand zou onlangs tegenover een groepje journalisten hebben laten doorschemeren dat zolang hij president is, Lubbers geen Commissie-voorzitter wordt. De Hollander is voor Mitterrand te pro-Brit- s. En vooral heeft Lubbers de onvergeeflijke fout gemaakt de top in Maastricht niet met hem, de Franse president, te bekokstoven. Met Helmut heeft François een band.

Het wordt dus Kohl.

Zou hij eigenlijk willen?