Falende samenzweringen en moordplannen

Voorstelling: Arden of Feversham door Trust. Regie: Alize Zandwijk. Vertaling: Tom Kleijn. Spel: Khaldoun El Mecky, Marieke Heebink, Jaap Spijkers e.v.a. Gezien: 16/4, Trusttheater, Amsterdam. Nog te zien: aldaar t/m 18/4. Daarna elders.

Met Arden of Feversham (1592) brengt toneelgroep Trust een typische fin de saison-voorstelling uit. Het werkje, van een onbekende schrijver, is aan dezelfde bron (Chronicles van Holinshed) ontleend als Shakespeare's Macbeth, maar dat is dan ook de enige overeenkomst. Feversham is een vlak, een-dimensionaal stuk met een ellenlange oorspronkelijke titel die het verhaal uitputtend samenvat. Arden of Feversham is de beklagenswaardige echtgenoot van een vrouw die, vanwege haar liefde voor een handwerkman, twee boeven huurt om haar man te vermoorden. Die falen, keer op keer, zodat de vrouw zich uiteindelijk genoodzaakt ziet zelf in te grijpen. Alle samenzweerders, zo wordt in de epiloog verteld, krijgen hun verdiende loon en worden ter dood gebracht.

Feversham is een in kringen van gewone burgers gesitueerde moraliteit, waarin noodlot noch religie een rol spelen. Door het komisch falen van de huurmoordenaars is het stuk ook een burleske, wonderlijk genoeg vergelijkbaar met Joe Ortons komedies van enkele eeuwen later.

Zo laat regisseur Alize Zandwijk het dan ook nadrukkelijk spelen. In een uit gazen lappen opgetrokken kamertje van een zekere weelderige allure (van Guus van Geffen en Remmelt van Kleef) vervullen twee deuren de hoofdrol. Voortdurend gaan daardoor personages op en af, zoals het hoort in dit genre. Net is het volgende moordplan beraamd, of het slachtoffer in spe komt nietsvermoedend binnen om hartelijk begroet te worden door zijn veile vrouw die zojuist haar handlangers heeft uitgelaten.

De Trust-spelers zijn op dreef en jassen het plotje er met het juiste vaartje doorheen. Vooral Marieke Heebink als de overspelige echtgenote speelt vermakelijk. Terwijl zij voortdurend haar borsten in haar decolleté omhoogtrekt, verwisselt ze moeiteloos de ene onechte emotie met de andere. Haar hyperbolische speelstijl staat model voor de enscenering. Veel om het lijf heeft die niet, maar er is ook niets tegen.