The Times

Neil Kinnock verdient het in één adem genoemd te worden als Hugh Gaitskell - twee buitengewoon begaafde voormannen van Labour die nooit premier werden.

De partij die Kinnock in 1983 erfde, was innerlijk verscheurd, ideologisch gezien archaïsch, en een gevangene van haar eigen tradities. Ze kon rekenen op de steun van niet meer dan een kwart van het electoraat. Door vasthoudendheid, eerlijkheid en persoonlijke charme voerde Kinnock de partij weer naar een punt waarop zij een derde van de stemmen kon winnen. Hij verdient de dankbaarheid van zijn partij en het respect van zijn land.