Het onduidelijke familiegevoel van duizenden jongeren

Impact: House? Gewoon...uit je dak!, Ned.2, 23.07-23.52u.

Vier jaar geleden was house alleen nog iets voor een kleine elite in Amsterdam, nu dansen elk weekeinde tienduizenden jongeren in het hele land op house-muziek in discotheken, zalen, oude havenloodsen en zelfs in ruimtes onder snelwegen. Dat is de media niet ontgaan. Een paar weken geleden liet het VPRO-programma Onrust al zien hoe house is uitgegroeid tot dé jongerencultuur van de jaren negentig, vanavond zendt de VARA de documentaire House?.. Gewoon uit je dak! uit. Hierin komen vele betrokkenen aan het woord die allemaal vanuit een ander standpunt licht werpen op het fenomeen. Tussen beelden van house-parties met extatisch dansende feestgangers, zien we de 16-jarige Isis zich voorbereiden op een nacht "housen' en mogen disc-jockeys (de helden van de house), muzikanten en danseressen, organisatoren van house-feesten en XTC-verkopers toelichten waarom house zo aantrekkelijk is. Zelfs bezorgde ouders komen aan het woord: de vader van Isis vindt house zo leeg en nihilistisch en de vader van dj Dano heeft het gevoel dat hij in een machinekamer zit als zijn zoon weer eens platen draait. En alsof al die sprekende individuen niet genoeg zijn, heeft samensteller Hans Polak een aantal disc-jockeys en house-muzikanten, onder wie Volkskrant-journalist Gert van Veen, rondom een tafel gezet om gezamenlijk tot zinnige uitspraken te komen.

Zo ontstaat een nagenoeg compleet beeld van de house-cultuur. Alleen de gabberhouse, de compromisloze, keihard dreunende house die vooral geliefd is bij een voetbalsupporterachtig publiek, komt er bekaaid af. Het enige dat we ervan te zien krijgen is een kort fragment van wild dansende jongens met naakte bovenlichamen en drie feestgangers die "Jóden, jóden, jóden' scanderen. Wat ze daarmee bedoelen blijft onduidelijk, maar dat valt de makers van de documentaire niet te verwijten. Hoogstwaarschijnlijk weten die jongens dat zelf ook niet en hebben ze er weinig zinnigs over te melden.

Vreemd genoeg geldt dit laatste ook voor al die woordvoerders van de "serieuze' house als ze de aantrekkelijkheid ervan moeten verklaren. Ze spreken in een jargon dat opvallend veel overeenkomsten vertoont met hippietaal, over bliepjes, energie genereren, flowen, peace en love en het onder house-liefhebbers heersende familiegevoel, maar echt duidelijk kunnen ze de pracht van de house niet maken. Veel verder dan "Gewoon uit je dak' komen ze niet.