Werknemers garage Riva gaan aarzelend in staking

AMSTERDAM, 13 APRIL. Een beetje giechelig reageren de mannen van gargagebedrijf Riva op alle commotie die hun staking vandaag teweeg brengt. Het is een historische gebeurtenis, want nog nooit lagen de drie vestigingen van Riva in Amsterdam stil. Ron Weijmen (47), sinds dertig jaar in dienst van het garagebedrijf, kan zich vaag één werkonderbreking van een uur herinneren. “Maar al sla je me dood, ik zou niet meer weten waar die onderbreking toen om draaide.”

Het heeft veel voorbereiding gekost om de mannen van Riva aan het staken te krijgen. Eerst de mensen klaarstomen voor het lidmaatschap van een vakbond en daarna nog weken praten over eventuele acties. Maar toch is het zover. Wie vandaag zijn auto wil laten repareren, zal raar op zijn neus kijken. Op de werkvloeren van de drie Riva-vestigingen zijn hooguit zes mensen aan het werk. Wie een auto wil kopen, zal weinig last van de staking ondervinden. De verkopers en het kantoorpersoneel gingen vanochtend gewoon aan het werk.

In elf bedrijven in de kleinmetaal werd vandaag het werk stilgelegd. De werknemers staken vooral tegen de (eventuele) negatieve prikkels die de werkgevers in de nieuwe collectieve arbeidsovereenkomst (CAO) willen invoeren. Boos zijn vakbonden en stakers over het feit dat ze, indien het ziekteverzuim binnen twee jaar niet met twee procentpunt daalt, bij iedere ziekmelding een vakantiedag moeten inleveren. Met een maximum van vier vakantiedagen.

“Kijk, over de loonsverhoging en de Vut-regeling valt met mij te praten. Ik snap best dat we van beide kanten water in de wijn moeten doen”, zegt Weijmen. “Maar die negatieve prikkels niet, die moeten eerst van tafel.”

Weijmen vindt het een twijfelachtige eer dat de werknemers in de kleinmetaal de eersten zijn die tegen het inleveren van geld bij ziekte staken. In andere bedrijfstakken trokken werkgevers deze voorstellen al snel in. Weijmen: “Staken is niet leuk. We zijn allemaal sterk betrokken bij het bedrijf, we vormen een team. En de meesten van ons willen zo snel mogelijk weer aan het werk. In ieder geval van dit gezeur af zijn”.

In de loop van de ochtend slaat de twijfel dan ook toe. Vooral het personeel van de vestiging in Amsterdam-Noord weet niet of het morgen nog staakt. Er was immers afgesproken dat Riva maar voor één dag "plat' ging. Veel werknemers zijn geen lid van een vakbond, zodat ze vandaag een vrije dag hebben opgenomen. En wie langer door staakt, voelt het in zijn portemonnee.

De Industriebond FNV probeert de werknemers van de noodzaak te overtuigen. Ron Weijmen, ooit jarenlang werkvloerchef bij de vestiging in Amsterdam-Noord, wordt opgetrommeld om zijn voormalige collega's op te peppen. “Kennelijk ken ik aardig smoezen”, zegt hij. Volgens Weijmen is de actiebereidheid toch nog redelijk groot. “De ouderen zijn gemotiveerder omdat ze in de loop van de jaren een beter overzicht hebben opgebouwd. De jongeren zijn onzekerder omdat ze die kennis niet hebben. Maar dat is nu ook de wereld uit”, gromt hij tevreden.

Dat de werknemers van Riva samen met hun Rotterdamse collega's van Batenburg de spits moesten afbijten, vinden ze niet erg. “De knecht bij de fietsenmaker op de hoek zegt niet zo gauw tegen zijn werkgever: "Baas, ik ga staken'. Dat begrijpen we best”, zegt een monteur. Ron Weijmen vult aan: “Jarenlang hebben wij ons opgetrokken aan de grootmetaal. Onze CAO was gekoppeld aan die van de grootmetaal. Maar nu de werknemers daar een tweejarige CAO hebben en de onze is afgelopen, zullen we wel moeten. Zeker omdat de werkgevers onze eisen niet inwilligen”.