Hoe een coup een boek maakt

Één woord kan grote gevolgen hebben. Het kan een politicus achtervolgen en buitenspel zetten.

Voor André van der Louw luidde het gewraakte woord: "coup'. Zaterdag presenteerde hij bij boekhandel Donner in Rotterdam, op de afdeling educatieve boeken, zijn werk "De Rode Hoed en andere verhalen'.

In ruim 200 pagina's zegt hij dat de "coup' tegen PvdA-leider Kok van vorig jaar zomer geen "coup' was. In 200 pagina's probeert hij zich te ontwringen aan het stempel couppleger, en geeft hij aan welke partijvrienden hem in die turbulente dagen waar en wanneer in de steek hebben gelaten.

Van der Louw lag rustig op de bank in zijn huiskamer toen zijn zonen hem wakker maakten met de mededeling dat hij door het weekblad Elsevier als "bendeleider' was afgeschilderd. Kort na de coup tegen Gorbatsjov zou hij een coup tegen Kok leiden. Het woord kreeg zo een extra dimensie. Van der Louw belandde in het beklaagdenbankje. Hij zou geen kans voorbij laten gaan om zich onschuldig te pleiten. Hij richtte er zelfs de Rode Hoed-groep voor op, om vanaf de kansel in de Amsterdamse schuilkerk zijn goede bedoelingen te demonstreren. Het boek is een relaas van kleine en grote drama's om de "coup', van vermeende en verloren vriendschappen. Kok die het woord coup niet ontzenuwde, Pronk die het bevestigde. Van Thijn die Van der Louw liever uit de weg ging, Rottenberg ("André, je gedraagt je als een Boeddha aan de Maas') die boze faxen stuurde, en Kombrink die vaandelvlucht beging.

Een adjunct-hoofdredacteur van Elsevier wilde een deel van het boek afgelopen week afdrukken als voorpublikatie, aangekondigd op de cover. Een mooier eerherstel had Van der Louw niet durven dromen. De redactie voorkwam het: zo demonstratief wilde zij de "coup' niet begraven. (DJE)