Slons en premiejager

Pink Cadillac. Regie: Buddy van Horn. Met: Clint Eastwood, Bernadette Peters. Uitgebracht door Warner Home Video.

Op videotape komen meer en meer films uit die het bioscoopdoek niet hebben gehaald. Films horen eigenlijk in de bioscoop en soms is die verbanning naar het kleine beeldscherm een belediging. Maar vaak is het ook terecht. Zo is Pink Cadillac, van actie-filmer Buddy van Horn, een geroutineerd gemaakt produkt, snel, slordig in zijn verhaalverloop, en niet opzienbarend van vorm of van inhoud. Niet iets om speciaal voor naar de bioscoop te gaan. Het aardige is echter dat Pink Cadillac juist weer wel voldoet, zodra hij wordt ontslagen van de plicht om te beantwoorden aan theater-pretenties. Bezien als videotape is de film geestig, vlot en spannend genoeg om het op te nemen tegen alle politie-thrillers en -series waarmee de televisie ons lastig valt.

Clint Eastwood speelt in Pink Cadillac een moderne premiejager. In de tijd van het Wilde Westen waren premiejagers vrijgevochten mannen die god en gebod schonden om ontsnapte misdadigers "dead or alive' uit te leveren om de prijs op hun hoofd op te strijken. Nu staan ze in dienst van de burootjes die in de VS, uiteraard tegen betaling, iemands borgtocht regelen. Duikt de verzekerde onder dan dreigt de "bail bondsman' zijn geld kwijt te raken. Zo'n moderne premiejager kan dan, uiteraard verguisd door de officiële politie, uitkomst bieden.

In Pink Cadillac moet Eastwoods personage een jonge vrouw opsporen. Dat kost hem weinig moeite. Moeilijker is het om haar uit te leveren. Niet alleen is ze onschuldig, ze verkeert in de macht van een bende, even absurd kinderachtige als belachelijke enge, cryptofascisten die ook nog haar peuter hebben ontvoerd. En bovendien wordt de premiejager verliefd op haar.

Een flinterdun verhaaltje dus en tot zover onderscheidt Pink Cadillac zich niet van wat elke televisiekijker al honderd keer heeft gezien. Het verschil zit 'm echter in de manier waarop Eastwood en comedienne Bernadette Peters hun rollen invulden. Zij is een mooie slons die eerst een moeder is en dan pas minnares. Beschikt ze over een hoop gestolen geld, dan brengt ze dat heus terug, maar eerst gaat ze even langs een warenhuis om kleertjes en speelgoed te kopen. En goed dan, ook nog die mooie jurk, die op weg naar de kassa ineens haar blik trekt. Eastwood baseert zijn rol weliswaar op de grote bek die hij sinds Dirty Harry altijd heeft neergezet, maar hij stond Bernadette Peters toe vriendelijke deukjes te slaan in dat grijs-granieten imago.

Het resultaat is een sympathieke tape. Als actiefilm slaat hij nergens op. Het geweld en de suspense zijn zo grof is dat ze onmogelijk serieus kunnen worden genomen. Maar het relativerend gehakketak tussen de jager en zijn prooi werkt weldadig.