Moderne vondelingen

Het snelst groeiende bevolkingssegment is dat van de 85-plussers. In de komende dertig jaar verwacht men in Amerika dat hun aantal zal vervijfvoudigen tot 12 miljoen. In een maatschappij waar zoveel waarde wordt gehecht aan jong zijn, onafhankelijkheid en zelfstandigheid is dat geen prettig vooruitzicht. Maar het ongenoegen over deze ontwikkeling uit zich nu al in een verontrustend verschijnsel genaamd granny dumping. Oma en opa worden letterlijk afgedankt. Dagelijks worden er ettelijke hoogbejaarden aangetroffen, vaak op de eerste-hulpafdelingen van ziekenhuizen maar ook zomaar ergens langs een sportveld of bij een kerk, die te vondeling zijn achtergelaten.

Ze zitten in rolstoelen, hebben een pak luiers op schoot en soms een brief op zak, waarin de familie uitlegt dat ze niet meer voor hem of haar kunnen zorgen. Bijna altijd zijn het Alzheimerpatiënten. Soms is de familie een flink eind met opa gaan rijden om hem een paar honderd kilometer verderop in een ziekenhuis af te zetten. Het is lastig voor de autoriteiten om de thuisplaats van zo'n vondeling te traceren, omdat de betrokkene vaak zijn eigen naam niet weet.

De hardvochtigheid van het grootoudertje lozen wordt alleen geëvenaard door de uitzichtloosheid van de huiselijke omstandigheden. Het gaat om mensen die 24 uur per dag supervisie nodig hebben en met alles geholpen moeten worden. Voor verzorgingstehuizen bestaan lange wachtlijsten en dan is er natuurlijk de kwestie van het geld. Wie rijk en hulpbehoevend is heeft geen probleem, maar in de meeste andere gevallen wordt er een uitputtingsslag gevoerd tussen de bejaarde, die met het klimmen van de jaren steeds meer voorzieningen nodig heeft, en het pensioen dan wel de spaarcentjes. Komt de dood genadig voordat de bodem van de financiën bereikt is of andersom? Wie arm en hulpbehoevend is kan terecht in van staatswege gesubsidieerde bejaardenasielen. Daar gaat het er niet echt gezellig aan toe - in die voor rijke hoogbejaarden trouwens ook niet, maar daar is meer geld voor camouflage van de treurigheid.

De mensen die hun bejaarde vader of moeder in huis nemen doen dat vaak op een tijdstip dat er nog redelijk met hem of haar te leven valt. Ze willen hun 75-jarige verweduwde moeder niet “wegdoen naar een tehuis”. En ach, het is maar voor een paar jaar. Tien jaar later leeft oma of opa nog steeds. En boven de tachtig is een op de drie personen dement. De medische wetenschap is sinds jaar en dag bezig de gemiddelde overlijdensleeftijd naar achteren te duwen. Tegen de tachtig zitten we nu zo langzamerhand gemiddeld met z'n allen in het westen. Artsen onder één hoedje met de overheid pressen iedereen tot het leiden van een gezond leven: niet roken, niet drinken, veel bewegen (maar niet op een gevaarlijke manier), veel groente, veel fruit, op tijd naar bed, alles om de kanker buiten de deur te houden. Wie zich daar aan houdt verhoogt zijn kans op een lang leven. Dat is in zekere zin een beloning, al valt kankerloosheid niet onder de garantie. Hoe gezonder iemand leeft, hoe ouder hij wordt, des te groter de kans op Alzheimer. De natuur haalt geniepige streken uit.

“Ik heb het mijn vader altijd kwalijk genomen dat hij mijn moeder en ons in de steek liet voor een vijftien jaar jongere vrouw”, vertelde een vriendin mij, “maar sinds de dood van mijn moeder vind ik het wel best.” “Hoezo dan?” vroeg ik. “Zij mag hem verzorgen als hij gammel wordt”, legde ze uit met wraaklichtjes in haar ogen.

Of het nu om kinderen, zieken of oude mensen gaat, verzorgen is nog steeds slecht- of onbetaald vrouwenwerk. Die 12 miljoen Amerikaanse 85-plussers in 2020 zullen allemaal door vrouwen verzorgd worden, hetzij in troosteloze inrichtingen, hetzij in het huis van hun dochters die net de kinderen de deur uit hebben en tien jaar later hun echtgenoot met z'n eerste hartinfarct op hun bordje zullen krijgen. Het doel van het feminisme is onafhankelijkheid en zelfontplooiïng van de vrouw, maar wat moet je met al die zwakke en afhankelijke mensen om je heen? De babyluiers zullen verschoond moeten worden en verwarde bejaarden aangekleed en getroost. Het valt te vrezen dat de demografie de nekslag voor de vrouwenemancipatie wordt. En er zullen nog veel onbeheerde oudjes bij benzinepompen worden aangetroffen.