Financial Times

Een gezonde democratie vereist dat er verandering mogelijk is van het soort regering en dat er een keuzemogelijkheid is.

Als maar één partij de macht heeft gunsten te verlenen en benoemingen te doen, is stagnatie een reëel gevaar. Er moeten wel heel dwingende redenenen zijn om welke partij dan ook die dertien jaar aan de macht is geweest, opnieuw te kiezen: de Tories zien eruit alsof ze opgebrand zijn en alsof ze ver van iedere regeringsverantwoordelijkheid hun prioriteiten eens op een rijtje moeten zetten.

(...) Het beste dat we er van kunnen hopen is dat Labour, als het eenmaal regeert, met vereende krachten zijn traditionele alter ego weet af te schudden en een pragmatische sociaal-democratische partij wordt, de enig levensvatbare optie voor links in Europa.

Als het bij deze verkiezingen alleen ging om een keuze tussen partij-leiders, zou de heer Major de voorkeur verdienen. Maar daar gaat het niet om. De gevaren van een bestendiging van de macht van een verzwakte en onzekere Conservatieve Partij, gevoegd bij de vooruitgang die Labour heeft geboekt bij zijn eigen vernieuwing, zijn net voldoende rechtvaardiging om te kiezen voor de risico's van een verandering.

Uit de Financial Times van vandaag.