Bedrog

In het artikel "Bedrog in de Wetenschap' verschenen in W&O van 2 april jl. vermeldt de heer Kolfschooten als voorbeeld van een dergelijk bedrog ""het plagiaat van de Leidse historicus H. Colenbrander, die in 1933 in De Gids een artikel schreef over Willem van Oranje, dat hij grotendeels bleek te hebben overgeschreven van de Belgische historicus H. Pirenne''.

Deze voorstelling van zaken is echter niet juist. Colenbrander heeft niet de opzet gehad Pirenne's werk voor het zijne te laten doorgaan. Dit blijkt uit het rapport van drie vooraanstaande historici op verzoek van de Curatoren der Leidse universiteit over deze zaak, uitgebracht op 4 februari 1933. Zie: J. Huizinga. Briefwisseling II brief 966, Utrecht 1990.

Hoe groot de fout van Colenbrander ook is geweest, bedrog heeft geenzins in zijn bedoeling gelegen en in zijn onmiddelijke wetenschappelijke omgeving was men dan ook van zijn goede trouw overtuigd geworden, zij het dan ook dat de verslagenheid over het gebeurde uiteraard niet geheel werd weggenomen. Zie de betreffende brieven in bovengenoemd werk.