Mellencamps rockvonk slaat dood

Concert: John Mellencamp. Gehoord: 6/4 Congresgebouw, Den Haag. Herhaling: 7/4.

De Amerikaanse plattelandsrocker John (voorheen "Cougar") Mellencamp neemt de beste gitaristen, de leukste zangeressen en de mooiste decors mee op tournee. Zijn liedjes over rebelse tieners en zware tijden op het Amerikaanse boerenland zijn goudeerlijk en hij doet oprecht zijn best, om het zijn publiek naar de zin te maken. En toch ontbreekt er iets. De vonk, die het vuur van de rock & roll in alle hevigheid zou moeten doen oplaaien, slaat dood in de fraaie decorstukken. De stijve omgeving van het Haagse Congresgebouw past Mellencamp als een slecht zittende smoking. Niettemin keert "little bastard", zoals hij zichzelf graag noemt, na vier jaar terug in precies dezelfde, ongelukkig gekozen zaal.

In eigen land is John Mellencamp een heuse popster, in de tweede divisie achter geestverwanten als Bruce Springsteen en Bryan Adams. Alweer tien jaar geleden bereikte zijn succes een hoogtepunt met de hit Jack & Diane, een ongecompliceerd lied dat ondanks het onnadrukkelijke parlando van a tot z wordt meegebruld door een publiek dat zich in een stadion waant. Terwijl de muzikanten geenszins kan worden aangerekend dat ze de stoomwals-methode aanhangen, die doorgaans wordt gehanteerd om een massapubliek plat te walsen. De nummers van Mellencamps beste album The Lonesome Jubilee klinken zelfs uitermate subtiel, dank zij de feestelijke accordeon- en vioolbegeleiding. Mellencamp geeft overtuigend gestalte aan zijn sympathieke werkmanspose, begaan als hij is met het zware lot van de gewone man. Nadat in het venijnige Pop Singer een harde noot is gekraakt over het inhoudsloze bestaan van de doorsnee popzanger, breekt het moment aan voor een rondje onbekommerde rock & roll. Gitarist David Grissom uit de band van country-rocker Joe Ely speelt de sterren van de hemel, maar ook hij kan de oliedomme spierballenmuziek van R.O.C.K. in the USA niet boven het vrolijk beschilderde drumpodium uit tillen. Misschien wil Mellencamp teveel, binnen het kader van een gangbare en voor iedereen begrijpelijke rockshow. Vanuit de luie theaterfauteuils leverde het niet veel meer op dan bewegende beelden van hard werkende rockmuzikanten.