Indonesie (4)

Vóór de soevereiniteits-overdracht was Oost-Timor van Portugal en omdat Portugal niet aan de Tweede Wereldoorlog heeft deelgenomen, heeft het Indonesische bewind die toestand voorlopig zo gelaten.

Maar de Sovjet-Russische politiek wenste dit Portugees bezit geruisloos onder haar invloed te brengen. Daartoe haalde de Sovjet-Unie "geschikte mensen' uit de Portugese koloniën en leidde die op aan de speciaal voor dit doel in Moskou gevestigde Patrice Loemoemba Universiteit. Deze universiteit leidde communistische kaderleden op, die daarna de revolutie in hun eigen land moesten leiden.

Ook werden in die landen in het geheim legereenheden uit de eigen bevolking getraind. Daarom is door de Sovjet-Unie aan de kust van Angola een duur gedenkteken voor Agostinho Nneto opgericht, betaald door het Angolese volk. Het Portugese deel van Timor heeft eenzelfde Sovjet-Russische "voorbewerking' gehad, totdat Gorbatsjov daar een eind aan maakte. De Indonesische regering heeft deze ontwikkeling altijd nauwlettend in het oog gehouden. Zij beschouwt zich als eerste rechthebbende als Portugal zich terugtrekt. In 1976 sluit Portugees Timor zich bij Indonesië aan. Dat de plaatselijke bevolking daar anders over denkt is de Nederlandse regering natuurlijk bekend. Indonesië beschouwt dit deel van de archipel terecht als zijn gebied. Macao in China is na honderden jaren Portugees bewind weer bij China gekomen. In 1997 zal Hongkong ook weer terugkeren naar China.

Indonesië heeft het incident van de botsing volgens de bestaande normen afgewikkeld, maar onze minister van ontwikkelingszaken dacht het beter te weten. Hij meende dat hij als voorzitter van de IGGI, over veel geld beschikkend, die arme Indonesiërs voor dat geld wel een knieval kon laten maken. Maar die tijd is voorbij. Indonesië is een van de succesvolste ontwikkelingslanden. Dat succes is mede te danken aan de Nederlandse cultuur en het IMF, die hebben geleerd hoe dit te bereiken. De leerling heeft de meester overvleugeld. Het past een Nederlandse minister niet de terechte trots van Indonesië door een verkeerd gebruik van de geldbuidel te kleineren.