Magnetron

De schrijver van het artikel over magnetron-ovens (NRC Handelsblad, 20 maart) stelt de zaken wat al te eenvoudig voor.

In mijn Japanse ouderlijk huis maakt mijn moeder ook gebruik van een magnetron-oven. Zoals bekend bestaat het Japanse avondmaal gewoonlijk uit vier of vijf warme gerechten die samen worden opgediend. In een gemiddeld huishouden heeft men echter slechts twee gaspitten. Mijn moeder kookt op het gasstel (of in de gasoven) en daarnaast heeft zij veel baat bij de magnetron om de vele gerechten die tegelijkertijd klaar moeten zijn, ook werkelijk op tijd en smakelijk op te dienen. Bijvoorbeeld, in het geval van groenten verkort het gebruik van de magnetron de bereidingstijd, terwijl meer voedingswaarde behouden blijft dan bij het, in Nederland meer gebruikelijke, koken in water. De zo bereide groenten kunnen vervolgens direct worden toegevoegd aan de tegelijkertijd op het gasstel gemaakte saus en samen in de oven gezet worden. Met de magnetron haalt men dus het maximum uit een toch al zeer kleine keuken.

Natuurlijk wordt de magnetron ook in Japan simpelweg gebruikt om eten op te warmen, maar ik wil niet de indruk laten ontstaan als zou men in Japan, gezien de grote populariteit van dit keukengereedschap, alles aan de microgolven overlaten. Japanners houden ook op hun tijd van het "krokante korstje', waar de journalist naar verwijst ter verklaring van de geringe Nederlandse verbreiding van de magnetron, zonder dat men nu maar alle gerechten bedekt onder een laag vette kaas.