Wadden wandelen nu eenmaal

De strijd van de mens tegen de elementen. Is er iets mooiers? De vastberadenheid waarmee onze voorvaderen het land hectare voor hectare aan de zee hebben ontrukt.

Baardige koppen met verwaaide haren. De romantiek van basaltblokken en zandzakken, Joho! Zonder de strijdlust van hen die ons voorgingen zouden Holland en Zeeland niets anders zijn dan een paar stuurloos heen en weer schuivende zandplaten, gescheiden door geulen die vandaag niet meer liggen waar ze gisteren lagen. Kortom, een zootje. Die strijd heeft van ons land een ordentelijk land gemaakt, met gekanaliseerde rivieren en dijken die aangeven dat het water niet ons tuintje in mag.

Is er iets mooiers dan de strijd tegen de elementen? Jazeker, er is iets veel mooiers. De strijd van de elementen tegen de mens. Februari-, april- en novemberstormen die onze keurig aangeharkte produktiebossen eens flink door elkaar schudden. Zwiepende noordwesters die de Deltawerken beuken en voor de zee opeisen wat de zee rechtens toekomt. Die bij Scheveningen in een half uurtje alle zand weer wegspoelen dat er na de vorige storm moeizaam is opgespoten ten behoeve van de badgasten en de strandtenthouders. Stormen die zomaar even Texel een paar hectare kleiner maken, en die Rottumeroog weer een stukje verder naar de afgrond blazen. Dat is mooi.

Nu gaan ze Rottumerplaat aan de elementen overlaten en Rottumeroog beheren. Een Salomonsoordeel van bestuurlijke slapjanussen, een laffe middle-of-the road oplossing. En allemaal omdat Hendrik Toxopeus zielig zat te doen op dat eiland.

Wat mij betreft deugt er iets niet aan die man. Hij mag dan de zoon zijn van Jan en gevaren hebben, maar aan zijn verwaaide kop zit geen baard maar een snor. Zijn boot heet "Amazone' in plaats van "Holwerd 4' of zoiets en hij heeft niet gevochten tegen de elementen maar tegen Rijkswaterstaat en minister Maij. Mooie zeebonk! En hij bleef niet op dat eiland zitten tot hij zelf in de Dollard verdween, nee, hij bleef een hele week. Als er daar geen huis had gestaan met een dak erop, dan was hij waarschijnlijk gewoon in Den Haag gaan demonstreren.

Hij wilde Rottumeroog behouden. Ach, wat weet Hendrik Toxopeus van het Wad. Waddeneilanden wandelen oostwaarts. Zo gaat dat nou eenmaal. De geulen liggen morgen niet meer waar ze vandaag nog lagen. Dat is mooi. De Waddenzee is geeveedee het enige hoekje van Nederland waar de elementen het nog voor het zeggen hebben! Gaan we dat eiland nu volgooien met basalt en zandzakken? Of meteen maar drie meter dik zeehondenvriendelijk beton eroverheen? En wat doen we als Schiermonnikoog eraan komt? Heel Schiermonnikoog wegbaggeren zeker.

Hendrik, jongen, luister. Geef het op. Laat je huis voor wat het is, neem er een foto van voor later en geef het dan aan de zee. Dat is mooi. Over een tijdje ligt daar gewoon weer een eiland. Een ander eiland, nou en? De vogels maakt het niets uit. En even later gaat dat weer naar de haaien.

Als jij daar niet tegen kunt moet je achter aansluiten en een optrekje bouwen op de Razende Bol. Dat is een verse zandplaat westelijk van Texel. Daar groeit nog niks, daar leeft nog niks, maar dat komt vanzelf. En dan schuif je al juttend op je Razende Bol gezellig achter Texel aan naar het oosten, voortgestuwd door de elementen. Dat eiland van jou wordt nog mooier dan Ameland en zeker zo uniek als Rottumeroog. Dat zal jouw tijd wel duren. Maar dat optrekje van je, dat gaat op een dag naar de kelder, ergens voor Groningse waddenkust. Het spijt me Hendrik, maar ik vind dat mooi.