Directie NS: "pijnpunten zijn voor ons bespreekbaar'

UTRECHT, 3 APR. “We moeten nu eenmaal veel bouwen. In het kader van Nederland Distributieland, Rail Cargo en Rail 21 breiden we uit. Daarvoor moeten we soms in de nacht en in de weekeindes het treinverkeer stilleggen. Maar de huidige arbeidsvoorwaarden verhinderen dat ons personeel die gelegenheden benut.”

Hoofddirecteur drs. A. Messing van de Nederlandse Spoorwegen is ten volle overtuigd van de noodzaak het onderhoudspersoneel flexibeler in te zetten. “De NS moet marktconform gaan werken. Dat kan je dramatisch zien als het einde van een monopoliepositie, maar ik denk dat dit mechanisme geweldige kansen biedt.”

Voor de directeur van de NS ligt het conflict over de collectieve arbeidsovereenkomst voor het spoorweg-personeel duidelijk. Het eisenpakket van de bonden is nog steeds bespreekbaar, maar de NS weigert zijn voorstel voor flexibilisering van de arbeidstijden voor de dienst Infrabeheer compleet van de onderhandelingstafel te halen. “Ik weet dat er in ons voorstel zogenaamde pijnpunten zitten, maar die zijn bespreekbaar. Het is toch absurd als de bonden bij voorbaat alleen maar over de belangen van de werknemers willen praten”, aldus Messing.

Bij sommige werknemers zou een verkeerd beeld zijn ontstaan over de flexibilisering van de werktijden. “Onze mensen moeten begrijpen dat de NS-directie de garantie heeft gegeven dat het niet om zomer- en winterdiensten of om gebroken diensten gaat.” Een gedeelte van het personeel zou dus niet, zoals eerst werd gedacht, alleen 's ochtends en 's avonds tijdens de spitsuren moeten werken.

Naast de verandering van werktijden van het onderhoudspersoneel speelt de loonsverhoging een belangrijke rol. De vakbonden hebben 4,5 procent geëist, inclusief prijscompensatie, terwijl de werkgever 3,9 procent biedt. Directeur Messing verwijst daarbij naar de CAO voor het streekvervoer (“een zeer belangrijke concurrent”), waar onlangs een loonsverhoging van 4 procent werd overgekomen. “En dan zeg ik, is 0,1 procent het waard om voor te staken? De NS wil goed betalen, maar dan moet de produktiviteit ook omhoog.”

De kosten die het voorstel van de vakbonden met zich meebrengt, zegt Messing niet te kunnen opbrengen: “Circa 160 miljoen gulden, waarover de bonden praten, betekent een kostenstijging van 9 procent.”

De NS-directie verwijt de vakbonden met de belangen van de reizigers te spelen. Daarnaast zouden de bonden hun hoofden in het zand steken, omdat ze bang zijn voor veranderingen die uit Brussel komen (scheiding tussen infrastructuur en exploitatie). Om op die veranderingen in te spelen wil Messing vasthouden aan één CAO, maar dan wel met verbijzondering en differentiaties.

Aankomend weekeinde gebruikt de NS-directie om “al het mogelijke te doen om tot een oplossing te komen”. Over het aanspannen van een kort geding tegen de vakbonden wordt nog nagedacht. Messing: “Met staken mag je schade aan derden toebrengen. En we willen niet worden afgestraft omdat we voortijdig naar de rechter stappen.”