Stakers-polonaise in Musis

ARNHEM, 1 APRIL. Met een weemoedige glimlach denkt hij terug aan die staking in 1977. Toen was er op cacaofabriek De Zaan nog een vakbondskader dat dertig mensen telde. Met goed fatsoen kon je nog een paar kaderleden naar huis sturen. Ze hadden ook veel sprekers voor de nodige peptalk. En gelukkig geen popgroep, die de zaak luister bijzette.

Wie gistermiddag nietsvermoedend om half een Musis Sacrum in Arnhem binnenliep, kreeg niet de indruk dat hier een massale stakingsbijeenkomst gaande was. De petjes en t-shirts van de Voedingsbond FNV deden niettemin vermoeden dat het hier om stakende werknemers uit de suikerverwerkende industrie ging. Een heuse popgroep op het podium, dansende meiden op de stoelen en een polonaise door de zaal. Boven dit feestgedruis een apart ingerichte zaal, “waar werknemers zich in alle stilte kunnen terugtrekken voor de ramadan”, meldt een woordvoerster van de Voedingsbond.

“Ze hebben wel een feestje verdiend”, zegt FNV-voorzitter J. Stekelenburg voordat hij het podium opklimt. Over de hoofden van de stakers roept hij de werkgevers op “hun eigen verantwoordelijkheid tegenover het eigen personeel te nemen”. Hij waarschuwt voor meer conflicten en doelt daarbij op de supermarkten, de zuivelindustrie en de metaalnijverheid. Stekelenburg: “Werkgevers verwachten dat de vakbeweging in zijn schulp kruipt, nu het iets slechter met de economie gaat. Maar dat zal niet gebeuren”.

De jongens van Droste Venz drukken instemmend op hun toeters en de meisjes van Verkade juichen. Dat doen ze zowel voor FNV-voorzitter Stekelenburg als voor mascotte Ko (“Met Ko staan we voor een goede CAO”), een uit de kluiten gewassen babypop.

Op een papiertje rekent Stekelenburg voor dat de staking tot nu toe bijna 600.000 gulden heeft gekost. Dat is exclusief de bijeenkomst in Arnhem die ongeveer 30.000 gulden zou kosten. “De weerstandskassen van de FNV zijn open en we houden het nog een tijdje vol”, meent Stekelenburg. Maar de FNV-voorzitter weet dat de werkgevers op hun beurt ook worden gesteund door de centrale werkgeversorganisaties VNO en NCW. “Zij hebben afgesproken dat als er een conflict over de automatische prijscompensatie komt, bepaalde kosten gedeclareerd mogen worden bij VNO en NCW”.

Als het programma om drie uur is beëindigd, is de zaal in een mum van tijd leeg. De popgroep speelt voor twintig toehoorders haar laatste nummer. De oudere werknemers staan als eerste buiten. Morgen is het gelukkig weer een "gewone' stakingsdag, met posten voor de fabriekspoort en koffie drinken in het actiecentrum. Want al die nieuwigheid, dat is maar niks.