Dit is een artikel uit het NRC-archief De artikelen in het archief zijn met behulp van geautomatiseerde technieken voorzien van metadata die de inhoud beschrijven. De resultaten van deze technieken zijn niet altijd correct, we werken aan verbetering. Meer informatie.
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Schaatsen

Temperatuur kan van het schaatsen farce maken

ALBERTVILLE, 8 FEBR. In 1988 waren de temperatuurverschillen bij het wereldkampioenschap allround-schaatsen zo groot, dat de coaches de organisatie in Alma Ata vroegen de wedstrijden naar de avond te verschuiven. De Zwitserse secretaris van de internationale schaatsunie (ISU), Beat Hässler, wees het verzoek af, omdat hij per se niet wilde dat het slotbanket van rijders, trainers en vooral bobo's moest worden afgelast. Het door de Amerikaan Eric Flaim gewonnen toernooi werd een farce: deelnemers die onder de al warme maartzon op zacht ijs in actie kwamen waren geen partij voor de bevoorrechte mindere goden die pas tegen zessen op een goed bevroren piste aan de start verschenen.

In het onbewolkte Albertville was het gisteren zeven graden boven nul en de voorspelling was dat het kwik vandaag zelfs naar twaalf zal stijgen. Daarom voorzag chef de mission Ard Schenk van de Nederlandse delegatie bij de Olympische Winterspelen in de Franse Alpen soortgelijke taferelen als vier jaar geleden op de hoog gelegen onoverdekte Sovjetpiste. De ex-kampioen wil ze voorkomen. “Een keer”, zei Schenk strijdvaardig, “was het banket de hoofdzaak van een evenement, maar dat mag natuurlijk nooit meer gebeuren.” De moderne bestuurder kondigde dan ook aan “in ijltempo aan de bel te zullen trekken” bij Gerd Zimmermann, de voorzitter van de machtige technische commissie van de ISU. Spoed was zeer gewenst, want morgen begint het olympische schaatstoernooi met de 3000 meter voor vrouwen.

Schenk wil Zimmermann overreden de startvolgorde van de drie kilometer zodanig te veranderen dat de sterkste groep, met de drie Nederlandsen Yvonne van Gennip, Lia van Schie en Carla Zijlstra, maar ook met de Duitsen Niemann-Kleemann en Warnicke, niet zoals gepland als eerste (om 16.00 uur) de baan op hoeft. Hij vraagt om een ruil met groep 3 of 4, die mindere vedetten telt en pas tegen zonsondergang op het betere ijs aantreedt. In de ogen van Schenk komt dan in elk geval een waardige kampioene op het hoogste podium. En niet een lot uit de loterij. Schenk gisteren: “Als het weer zondag is als vandaag, dan verliest iemand die om vier uur moet starten zeker van een concurrente die om zes uur rijdt.”

Schenk zei er bij de ISU zelfs voor te pleiten het aanvangsuur op half zes te zetten. “Wil Zimmermann dat niet, dan moet ik proberen zoiets af te dwingen, met de steun van de scheidsrechters, de ijsmeesters en andere landen.” De kans dat de ambitieuze chef de mission die laatste strijd in zijn voordeel beslist is heel klein. Want Zimmermann verklaarde gisteren tegenover het persbureau Reuter dat de organisatie het schaatstoernooi niet later kan laten beginnen. “Er zitten miljoenen mensen thuis aan de televisie gekluisterd om die 3000 meter te zien. Ik denk niet dat je dat feest zo maar even mag uitstellen.” Bovendien, voegde Zimmermann daar aan toe, zit het schaatsen klem tussen de Olympische afdaling alpine-ski en het kunstrijden. Schuif je het op, dan betekent dat volgens de Duitser uit Inzell dat rechtstreekse tv-beelden ervan onmogelijk zijn.

De nationale vrouwen zijn ondanks deze problemen vol vertrouwen. Helemaal tevreden zijn ze niet over het Franse ijs, dat volgens Van Gennip “over de hele linie te zacht is. Ze schijnen nu twee nachten te gaan schaven, om meer controle te hebben. Ik ben benieuwd.” De drie meiden van bondscoach Arie Koops die het spits moeten afbijten blaken van gezondheid en zijn niet zichtbaar nerveus. Ze voelen zich uitstekend thuis in het Olympische dorp, waar ze in een monumentaal hotel zijn ondergebracht dat rondom het jaar 1900 is gebouwd. Het trio, maar ook de rest van de ploeg, stoort zich nauwelijks aan de veiligheidsmaatregelen die, volgens routinier Van Gennip en manusje-van-alles Egbert van 't Oever, “veel minder kazerne-achtig” zijn dan vier jaar geleden in Canada.

Van Gennip, met haar drie gouden medailles toen de koningin van Calgary , was aanvankelijk aangewezen als de Nederlandse vlaggedraagster bij de openingsceremonie van vanmiddag in Albertville. Ze heeft voor die eer moeten bedanken, omdat die rol een dag voor de drie kilometer te veeleisend is. De Haarlemse: “Je moet dan toch een uur of vier staan. Ik laat dat werk graag aan Leo Visser over en volg de opening vanaf de tribune of via de televisie. Bij de sluitingsplechtigheid loop ik misschien weer voorop. Vind ik trouwens ook veel leuker. Daar is niets gepland, daar horen gekken dingen bij. Maar voorlopig spoken er natuurlijk wel andere gedachten door mijn hoofd.”