SUCCES REDSKINS BINDT ARM EN RIJK

Mark Ryp' Rypien, quarterback van de Washington Redskins die gisteren de Super Bowl om het American footballkampioenschap wonnen (37-24 tegen de Buffalo Bills), was de afgelopen week wereldnieuws in de Verenigde Staten. De sterspeler had bij een trainingssessie drie dagen voor de finale zijn enkel licht geblesseerd. De berichtgeving van de nationale media hierover deed nauwelijks onder voor die over de beroerte van George Bush tijdens zijn bezoek aan Japan.

Werd ruim twee weken geleden door met name de Amerikaanse persdruk gespeculeerd over de politieke consequenties van een presidentieel maaggriepje, de dagen voorafgaande aan de SuperBowl vroegen sportcommentatoren en miljoenen liefhebbers van de footballsport zich af of het wedstrijdverloop ernstig zou worden beïnvloed als de Redskins met een niet fitte (of misschien zelfs zonder) Rypien zouden moeten aantreden. Zouden de Redskins hun favorietenrol dan nog wel kunnen waarmaken? Moesten gokkers hun geld alsnog op de Buffalo Bills zetten? Gevraagd naar zijn mening over het wel of niet meedoen van Rypien zei Marvin Levy, coach van de Bills: “Ik ga er gewoon vanuit dat hij er bij is. Volgens mij is die enkelblessure door de media nogal aangedikt omdat de journalisten niets anders meer hebben om over te schrijven.” Levy had gelijk. Achteraf bleek de affaire niet meer dan een storm in een glas water. De blessure van Rypien was na een dagje rust en wat extra aandacht van de fysiotherapeut snel verholpen.

De Super Bowl is het populairste eendaagse sportevenement in de Verenigde Staten. Al dagen voor de finale leeft iedereen naar de wedstrijd toe. Dagbladen brachten de afgelopen week, naast een extra bijlage variërend van twaalf tot zestien pagina's, dagelijks zo'n vijf bladzijden met nieuws, achtergronden en voorbeschouwingen. Radio en televisie bleven niet achter. En in het anders altijd uiterst serieuze Washington voeren deze dagen niet het rood-wit-blauw van de Amerikaanse vlag de boventoon, maar de kleuren van de Redskins, Bordeaux-rood en goud-geel.

Kantoren en bankgebouwen gaan verscholen achter immense Redskins-vlaggen en duizenden ambtenaren in keurige grijze kostuums hebben de bijpassende das en hoed tijdelijk verruild voor een Redskins-das en Redskins-cap. Het meest verkochte vlees in de hoofdstad was afgelopen week "buffalo-meat', “want”, zegt een fan: “First the Redskins will beat them (de Buffalo Bills, red.) and than we'll eat them.” Volgens ingewijden zijn de Redskins voor de meeste inwoners van het politiek en sociaal sterk verdeelde Washington het enige dat hen bindt. Toen de Redskins in 1988 de Super Bowl voor de tweede keer wonnen, werden ze in de binnenstad enthousiast onthaald door zo'n 650.000 fans, bijna de hele populatie. Arm of rijk, blank of zwart, Democraat of Republikein: Bij succes van de Redskins lijken de anders prominent aanwezige scheidslijnen te vervallen.

Mark Rypien is dit seizoen, in zijn vijfde jaar bij de Redskins, de lieveling van de fans in Washington geworden. Jarenlang gold hij als een talent, maar door een groot aantal blessures (knie, rug, enkel) kon hij nauwelijks spelen. Dit seizoen, dat op 1 september begon, heeft de spelverdeler vrijwel alle achttien wedstrijden kunnen meedoen en bewezen van grote waarde voor de Redskins te zijn. Hij stond aan de basis van vele winstpartijen, werd uitgeroepen tot beste quarterback van de NFC (een van de twee football-competities, de winnaars ontmoeten elkaar in de Super Bowl) en is vermaard om zijn yards-passing, het werpen van de bal over grote afstand - Rypien haalt met gemak meer dan dertig meter.

Maar wat het publiek vooral in de 1.92 meter lange, 110 kilowegende en in Canada geboren sportman waardeert is dat hij, ondanks zijn recente successen, zo'n gewone jongen, "an all American boy', is gebleven. In tegenstelling tot velen van zijn collega's weet hij zijn snel gekomen succes te relativeren en neemt hij altijd ruimschoots de tijd voor een praatje met fans of journalisten. Ook gaat hij in zijn eigen auto naar een wedstrijd en niet, zoals sommige medespelers, in een voor degelegenheid speciaal bestelde limousine-met-chauffeur. Zijn huwelijk met een voormalige Redskinette (de naam van de cheerleaders van de club) heeft Rypiens populariteit alleen maar vergroot.

In 1988 maakte Rypien de Super Bowl al eens mee vanaf de spelersbank. Hij heeft er weinig goede herinneringen aan overgehouden, “want als bankzitter hoor je er eigenlijk niet bij”, zei hij aan de vooravond van het duel tegen de Buffalo Bills. De Super Bowl van gisteravond zal Ryp' niet gauw vergeten. Hij maakte twee touch-downs en wierp verschillende yards-passings waaruit medespelers konden scoren. Na afloop werd hij uitgeroepen tot beste speler van de wedstrijd, maar Rypien was de eerste om te zeggen dat de overwinning van de Redskins te danken is aan het samenspel en de teamgeest, “want in je eentje win je, hoe goed je ook bent, geen wedstrijden. En zeker geen Super Bowl.”

In de bars in Georgetown, het uitgaanscentrum van Washington,vloeide het bier gisteravond rijkelijk. Tijdens de door veel reclames (adverteerders moesten 850.000 dollar voor een spotje van dertig seconden betalen, een absoluut record) onderbroken televisie-uitzending werd spontaan het clublied van de Redskins gezongen. Direct na afloop van de eenzijdige wedstrijd stroomden tienduizenden de straat op om in de vrieskou het feest voort te zetten.

Morgen wacht Mark Rypien en zijn teamgenoten een groots onthaal in de hoofdstad. Er worden wel minder mensen verwacht dan in 1988. Toen kregen de 365.000 regeringsambtenaren tweeuur betaald verlof om de festiviteiten bij te wonen, maar wegens de economische recessie is dat dit jaar niet het geval.De uitgebreide media-coverage zal de komende dagen nog wel even doorgaan. Dat Rypien als uitblinker van de Redskins(“nee, van m'n enkel heb ik geen enkele last gehad”) daarbij opnieuw prominent in beeld zal verschijnen vindt de quarter-back prima, want “this is great. For us and the people of Washington. Just great.”