Plotseling is Robson de beste

EINDHOVEN, 27 JAN. Van de Philips-gemeenschap ontbrak als enige echte prominente figuur president Jan Timmer toen het PSV-bestuur gistermiddag het ontslag bekendmaakte van trainer Bobby Robson. Voorlichter Eef Brouwers was binnengeslopen, oud-voetballer Willy van de Kerkhof, sponsors en andere geïnteresseerden, toen voorzitter Jacques Ruts een steriel perscommuniqué voorlas waardoor het voornemen van de PSV-leiding om zich op 30 juni van de voormalige Engelse bondscoach te ontdoen openbaar werd.

Had de vertoning voor de objectieve buitenstaander nog het meest weg van een sportief Shakespeareaans koningsdrama, de betrokkenen zelf putten zich uit in allerlei superlatieven om elkaars kwaliteiten te prijzen. Ruts sprak via het communiqué over Robson als een "trainer van internationale allure', de Engelsman omschreef PSV als "een eerste-klasorganisatie met een uitstekende spelersgroep'.

Het gaf natuurlijk geen antwoord op de in dit verband raadselachtige vraag waarom twee partijen die zo tevreden zijn met elkaar gaan scheiden. Ook werd daarmee niet verklaard dat PSV al geruime tijd naarstig op zoek is naar een vervanger voor Robson. Ploegsma: “Er is wat de nieuwe trainer betreft een lijst van zo'n zes, zeven kandidaten. Daar zitten ook Nederlanders bij. Ook Hans Westerhof is een kandidaat”. Maar is het niet wat armoedig voor een club met internationale uitstraling als PSV om na Robson, die vierde met het Engelse elftal werd op het WK en daarvoor jaren uitstekend werk verrichtte bij Ipswich Town, met een relatief eenvoudige kandidaat als de trainer van FC Groningen te komen? Ploegsma: “Ach, wat is nou helemaal een toptrainer? We hebben het hier ook gered met mensen als Hiddink en Reker. Hadden die dan de reputatie van een internationale toptrainer?”

De spelers werden na afloop van het duel tegen FC Den Haag ingelicht, waarna aanvoerder Eric Gerets met een speechje in de kleedkamer Robson namens de groep bedankte. Gerets: “Ik heb namens de spelers herinnerd aan de prettige manier van werken met Robson. Hem ook onze inzet gegarandeerd om dit seizoen in ieder geval met succes af te sluiten.” En Gerald Vanenburg: “Het is natuurlijk altijd rot als een trainer eruit moet. Zeker als je zoals Robson nog redelijke resultaten hebt behaald ook. Maar zo gaat dat nu eenmaal in het voetbal”.

Elftalbegeleider Frank Arnesen toonde zich teleurgesteld over het ontslag van Robson. “Echt onverwachts kwam dit niet, maar ik had graag met Robson willen doorgaan. Ik heb met hem kunnen werken. Wat dit voor mijn eigen positie betekent weet ik nog niet. Dat hangt van de nieuwe man af. Ik weet op dit moment daarom nog niet hoe mijn toekomst er hier bij PSV voor mij uitziet.”

Pag 17:

Robson heeft niets extra's aan PSV toegevoegd

Ruim anderhalf jaar geleden dacht PSV met Bobby Robson een trainer van onbesproken reputatie te hebben binnengehaald, representatief, een oefenmeester waar de ambitieuze Eindhovense vereniging internationaal mee voor de dag kon komen. Daarom was het enigszins wrang dat het vooral op dat front mis ging bij PSV, waar vooral voorzitter Jacques Ruts zich sterk had gemaakt om Robson te contracteren. Manager Kees Ploegsma was minder enthousiast. Hij denkt voor PSV eerder aan namen als Dick Advocaat, Hans Westerhof, Aad de Mos etc, oefenmeesters die in ieder geval zijn niet te onderschatten invloed binnen de spelersgroep intact laten en hem ook bij ander technische beslissingen, als bij voorbeeld transfers, niet te veel voor de voeten lopen. Voorzitter Jacques Ruts ontkent een dergelijke tweespalt binnen de PSV-leiding. “Wanneer u denkt dat Kees Ploegsma en ik op een andere lijn zitten wat Bobby Robson betreft dan heeft u dat verkeerd. Dit is een unaniem bestuursbesluit geweest.”

Omdat PSV de enige club in Nederland is met voldoende financiële armslag om zich ook op internationaal niveau te manifesteren kwam in Eindhoven de afgelopen maanden een geruchtencircuit op gang dat bij Ajax en Feyenoord in hun grote jaren niet zou hebben misstaan. Maar tegenwoordig steelt PSV, dat onder de leiding van Ruts definitief van zijn provinciale imago is ontdaan, publicitair de show. PSV is binnen de Nederlandse voetbalwereld financieel - en derhalve ook sportief - de belangrijkste club en navenant hot-news. Tegen die achtergrond ontstond ook het verhaal in de wandelgangen dat Hans Westerhof van FC Groningen al een voorcontract in Eindhoven zou hebben getekend voordat Robson was ingelicht over zijn op handen zijnde ontslag. Zowel Westerhof als Ploegsma ontkent dat zij met elkaar hebben gesproken. Maar hoe gaat dat in de voetbalwereld? De telefoon is gauw gepakt om Westerhof te vragen of hij bij FC Groningen, waar een nieuw meerjarig contract voor hem klaar licht, nog even wil wachten met tekenen.

Naast het feit dat PSV onder zijn technische leiding niet beter is gaan voetballen, Robson heeft niets extra's aan het team kunnen toevoegen, lijkt de aimabele Brit vooral het slachtoffer geworden van de slechte resultaten in de Europa Cup. Hulptrainer Frank Arnesen: “Daarbij moet je vooral denken aan de uitschakeling het vorig seizoen door Montpellier. Een nietig Frans ploegje. Dit jaar vielen onze Europa-Cupresultaten dik mee. Ik durf zelfs zover te gaan dat we uit voor de Europa Cup tegen Besiktas de beste wedstrijd van het seizoen hebben gespeeld. Daarna verlies je van Anderlecht. Dat kan altijd gebeuren. Dat is een club van naam. Maar hoe ziet de balans eruit? We hebben één duel op Europees niveau verloren en in de competitie alleen van Ajax. Niet slecht dunkt me.”

Een visie op lange termijn ontbrak echter bij Robson, die ook op tactisch gebied niet altijd even sterk overkwam. Bovendien kan hij maar moeilijk wennen aan de instelling van de gemiddelde Nederlandse voetbalprof, die veel minder volwassen en zelfstandig is als zijn Engelse collega. Maar één van de redenen dat PSV de zaak Robson niet te lang meer op zijn beloop kon laten valt terug te voeren tot de houding van de spelers. Na een wat moeizame aanloopperiode begon zelfs de harde kern van gelouterde internationals waardering te krijgen voor de aanpak van de beschaafde Engelsman, die nooit op een leugen of oneerlijkheid kon worden betrapt. Een aspect dat in de jungle van het profvoetbal niet alleen uiterst zeldzaam is maar zich bij PSV begon te vertalen in een zekere spelersloyaliteit ten opzichte van Robson.

De 54-jarige Robson was echter de eerste om zijn ontslag te bagatelliseren. “Natuurlijk kende ik ook de verhalen over eventuele opvolgers voor mij. Maar daar heb ik me nooit iets van aangetrokken. Achterklap, insinuaties, geruchten, het hoort bij het dagelijkse leven van het voetbal. Ik heb het hier naar mijn zin, wilde ook graag blijven, maar het heeft geen zin erg dramatisch te doen. Het is gewoon een zakelijke beslissing tussen twee volwassen partijen.”

Ruts benadrukte nogmaals dat het PSV en Robson de ruimte geeft zich te beraden over de naaste toekomst. Ruts: “We wilden met deze beslissing niet wachten tot de eventuele successen van PSV in de competitie en voor de KNVB-beker bekend zouden zijn. Zo lang konden we niet wachten. Ook niet ten opzichte van de heer Robson.

Robson ten slotte: “Daarom is het juist dat er nu duidelijkheid is. We gaan als vrienden uit elkaar, niet met een rel. En liefst ook nog met een landstitel. Toen ik hier kwam was het toch al onwaarschijnlijk dat ik langer dan twee jaar zou blijven. Ik had voor mezelf vastgesteld dat dit een mooie periode zou zijn. Dat had uiteraard altijd kunnen worden bijgesteld. Maar bijtekenen voor één seizoen heeft bij een club als PSV geen zin. De nieuwe trainer moet een contract krijgen voor twee, drie jaar. Anders komt de continuïteit van de prestaties van het elftal in gevaar.”

Ondanks de meevaller van een vroege openingstreffer had PSV de grootste moeite een schamele 2-1 overwinning te behalen tegen degradatie-kandidaat FC Den Haag. De enige werkelijke kwaliteit bij PSV loopt rond in de voorhoede, waar Romario en Kieft de basis legden voor de twee punten, waardoor de Eindhovenaren verder uitliepen op Ajax.

Eerst nam Romario de bal op onnavolgbare manier aan op een pass van Kieft, waarbij hij doelman René Stam vervolgens met een simpel tikje passeerde. De tweede helft was de Braziliaan zijn directe tegenstander Gentile, dezelfde speler die hem vorig seizoen zwaar blesseerde, een stap voor. Opnieuw na voorbereidend werk van Kieft. Daarvoor had Houtman de kwetsbaarheid van de PSV-defensie aangetoond met een kopbal waartegen doelman De Ron, stand-in voor de geblesseerde Van Breukelen, kansloos bleek.

De 2-1 stand bleef op het scorebord gehandhaafd. Het was echter tekenend dat PSV zich ondanks een permanent veldoverwicht uiteindelijk gelukkig mocht prijzen dat het alsnog de volle winst behaalde. Tot twee keer toe was Harry van der Laan namelijk dicht bij de gelijkmaker.

Halverwege de tweede helft maakte bij PSV op het middenveld na maanden Gerald Vanenburg zijn rentree. Zijn schichtige passeerbewegingen, gevoed door een gepolijste techniek, zorgden onmiddellijk voor meer gevaar in de acties van PSV, waar Romario in de slotfase uitviel met een typische atletiekblessure. Hij had te lang stil gestaan, de spieren waren koud geworden, waarna hij bij het aanzetten last kreeg van zijn hamstrings. Om de zaak niet te forceren verliet de balvirtuoos vrijwel onmiddellijk het veld.