De dubbele afgelasting Haarlem

Er was achteraf bekeken niet veel moed voor nodig om met een oprukkend koufront het amateurvoetbal een weekeinde stil te leggen als protest tegen de toenemende agressie op de voetbalvelden. In de afdeling Haarlem was het voetbal zaterdag en zondag dubbel afgelast, maar desondanks werd er toch nog gespeeld. Oefenduels, omdat het woord "vriendschappelijk' gezien de enorme lijst strafzaken in onbruik is geraakt. Bemand met officiële scheidsrechters, die zich door vorst noch actieplannen laten stoppen.

“Ons signaal is begrepen”, reageerde afdelingsbestuurslid Jonkman niettemin. Donderdag vergadert de KNVB met alle afdelingen over dit bijna altijd actuele onderwerp, waarbij de strafmaat en de preventie aandacht krijgen. In de Krant op Zondag zocht amateurbestuurder Daan Schotting zich met een gemeenplaats dat “toenemende agressie een maatschappelijk verschijnsel” een veilig heenkomen en schaarde zich bij zijn collega's van de profsectie die achter die kreet hun onmacht of onwil verbergen bij het vinden van antwoorden op het supportersgeweld.

Want al valt er tegen de koppeling met de algemene toename van geweld niets in te brengen (“ik kan me niet herinneren dat tien jaar geleden treinconducteurs met messteken om het leven werden gebracht, wanneer ze iemand om zijn kaartje vroegen”, aldus Schotting), de KNVB heeft wel het apparaat om het proces althans op en om de amateurvelden te beïnvloeden. Elk kind van vijf, zes jaar dat het onzalige idee krijgt lid te worden van de plaatselijke voetbalclub krijgt daar zijn voetbalopleiding. Gek genoeg zitten de best geschoolde trainers niet bij de jeugdcategorieën. Goedwillende ouders, die in het gunstigste geval een middagje in het boekje "Trainen met de pupil' hebben gebladerd, of ambitieuze jongelingen die het trainersvak willen leren houden zich daar niet zelden mee bezig.

Terwijl juist in die categorieën het fundament voor sportief gedrag wordt gelegd. Eenzelfde probleem manifesteert zich bij de scheidsrechters. De besten promoveren, de mindere goden blijven hangen in de lagere klassen waar zich de meeste moeilijkheden voor doen. Beter opleiden en beter leiden vereist anders denken binnen het op prestaties gerichte bondsbeleid, dat vooral strenger straffen als wapen in de strijd tegen het veld-geweld hanteert. Het vraagt meer voorbereiding dan in een weekeinde met vorst in de grond de competitie stil leggen.