Larrondo The Living Room, Laurierstraat 70, ...

Larrondo The Living Room, Laurierstraat 70, Amsterdam. T/m 20 feb. Di t/m za 14-18u. Prijzen ƒ 6500,- per schilderij.

10 x 10 in verstek Printshop, Prinsengracht 845, Amsterdam. T/m 30 jan. Ma t/m za 11-17u30. Prijzen van ƒ 380,- tot ƒ 1375,- Cat. ƒ 15,-

Franky DC Galerie Fons Welters, Bloemstraat 140, Amsterdam. T/m 22 feb. Di t/m za 14-18u. Prijzen van ƒ 4000,- tot ƒ 14000,-

Larrondo

Uit de stal van de Madrileens/Sevilliaanse galeriehoudster Juana Aizpuru - die wel de Joan Collins van de Spaanse kunstwereld wordt genoemd - komt de 32-jarige schilder Jose Maria Larrondo. Larrondo die twee jaar geleden voor het eerst bij The Living Room exposeerde met schilderijen die tot een nieuw soort illusionisme met een literaire inhoud gerekend kunnen worden, presenteert nu tien nieuwe schilderijen die het veel minder nadrukkelijk van hun inhoud moeten hebben. Larrondo schildert niet onverdienstelijk en vele details zelfs zeer sterk.

Elk doek heeft de naam van een stad of streek als titel. Het gaat om plaatsen die hij eerder eens bezocht heeft en waarvan hij de sfeer later uit zijn herinnering weer heeft opgeroepen. Het aardige daarbij is dat veel plaatsen in de wereld er een beetje Spaans blijken uit te zien.

In "Amsterdam', een eenvoudig schilderij met twee manen à la Van Gogh, is een brug geschilderd. De bovenkant is niet gebogen maar kaarsrecht weergegeven en hij is niet uit bakstenen opgebouwd maar van natuursteen. Het doek is in roodtonen weergegeven die waarschijnlijk nooit eerder voor een Hollands tafereel zijn gebruikt.

In "Nassau' heeft hij een serie vishaken met de meest fantastische lokaasjes geschilderd gezien vanaf de onderkant. De kijker kan zich dus als vis voorstellen. "New York' bestaat uit een bankje en een struik met bloemen. Het bankje heeft rode latjes en de struik laat enkele van haar ruikertjes door de kieren tussen de latjes groeien. Bank en bloemen lijken daardoor sprekend op de Stars en Stripes.

The Living Room, Laurierstraat 70, Amsterdam. T/m 20 feb. Di t/m za 14-18u. Prijzen ƒ 6500,- per schilderij.

10 x 10 in verstek

De tentoonstelling "10 x 10 in verstek' bij Printshop in Amsterdam is door Piet Clement, Elisabeth van Os en Corrie van der Veen opgezet om het 25-jarige bestaan van Lijstenmakerij Partout van Ton en René van der Jagt te vieren. Negentig kunstenaars hebben op verzoek een kunstwerkje gemaakt binnen de maat van tien bij tien centimeter. Alle werkjes zijn ingelijst naar de persoonlijke smaak van Ton van der Jagt. De maat van de lijsten varieert en loopt op tot wel vijftig bij zestig centimeter.

De kunst hangt - heel democratisch - alfabetisch op naam van de kunstenaar op rij naast elkaar over de twee verdiepingen van Printshop: van Rolf Adel tot en met Siet Zuyderland. Beroemdheden zoals Jeroen Krabbé met een Penck-achtige gouache op ribkarton in een perspex doosje naast onbekende namen met kunstwerkjes gevat in een gouden lijst.

Net als de kunst is ook de presentatie aan mode onderhevig. De twee glasplaatjes met ijzertjes in de hoeken hebben afgedaan. Grof gelaten staalprofielen met half weggeslepen laswerk in het zicht zoals je bij hedendaagse kunstenaars in het museum wel ziet ontbreken bij Printshop. Van der Jagts stijl is vrij conventioneel. Bij elk kunstwerkje heeft hij getracht het in een bij de kunstenaar passende stijl in te lijsten. Een tekening van Jan Schoonhoven - een paar honderd zwarte inktlijntjes in een ruitjespatroon met diagonalen - is geplaatst in een gebroken wit passe-partout karton en heeft een dun simpel wit lijstje. Een schaakbord op een roze tafel, weergegeven met potlood en aquarel van Klaas Gubbels heeft een eenvoudige blankhouten lijst.

De tentoonstelling blijkt een succes. Enkele dagen na de opening waren al zeventig van de negentig werkjes verkocht. De prijzen zijn inclusief lijst en BTW.

Printshop, Prinsengracht 845, Amsterdam. T/m 30 jan. Ma t/m za 11-17u30. Prijzen van ƒ 380,- tot ƒ 1375,- Cat. ƒ 15,-

Franky DC

De uit West-Vlaanderen afkomstige en in Brussel wonende Franky DC (Deconinck) verzamelt schilderijen op rommelmarkten en maakt daar nieuwe kunst van. Hij knapt zijn aanwinsten op en zet ze naar zijn hand door er hier en daar iets bij te schilderen. Zijn toevoegingen zijn soms sterk contrasterend (geometrisch abstract op 19de-eeuwse religieuze kitsch) maar ook wel onnadrukkelijk - een paar dobbelsteentjes toegevoegd aan een vogelnestje met eieren - aanwezig. Nu mag het bewerken van andermans kunst een geschiedenis hebben die misschien wel zo oud is als de kunst zelf maar sinds de authenticiteit en uniciteit van het kunstwerk als een onaantastbaar goed worden geacht kijkt de kunstliefhebber toch geïrriteerd op als hij hoort dat een doek "onherstelbaar' veranderd is. Franky DC heeft zijn schilderijen bewerkt met alkyd, een verfsoort waar we sinds de Barnett Newman affaire alles vanaf weten.

Franky DC zegt oprechte eerbied en belangstelling te hebben voor zijn "halffabrikaten'. Met verbittering in zijn stem vertelt hij hoe handelaren aan het eind van de marktdag hun onverkochte handel bewust vernielen om een eventuele nieuwe handelaar geen verdienste te gunnen. Als hij meer geld ter beschikking had zou hij er - in theorie - niet voor terugdeinzen om desnoods een Cézanne te bewerken met alkyd. “Ik heb een zeer somber levensgevoel,” verklaart hij. Maar of hij ook een Magritte aan zou pakken? Verbaasd: “Nee, die niet. Hij is een mythe.” Maar het zou toch kunnen dat de belangstelling voor zijn werk over enige tijd verdwenen is? “Dat bestaat niet,” antwoordt DC vol overtuiging.

Galerie Fons Welters, Bloemstraat 140, Amsterdam. T/m 22 feb. Di t/m za 14-18u. Prijzen van ƒ 4000,- tot ƒ 14000,-