Het masker

Een vriend stuurt me dit plaatje op. Hij schrijft dat hij het uit een Engelse krant heeft geknipt. Meer wil hij er niet over kwijt. In zijn brief vraagt hij me wat het plaatje volgens mij voorstelt. Ik moet het maar eens goed bekijken en hem dan zeggen wat ik erover heb gedacht.

Er is iets met de foto aan de hand, anders zou hij er niet zo geheimzinnig over doen. Is dit de kop van een pop? Dat denk ik het eerst. De rode verf lijkt een beetje van de wangen te zijn gebladderd. Misschien is het een pop uit de vorige eeuw die op een veiling veel geld heeft opgebracht en daarom in de krant is gekomen.

Die mogelijkheid verwerp ik. Zelfs een oude pop hoort ogen te hebben en die ontbreken hier. Heeft een beeldhouwer de kop gemaakt? Nee, de haren zouden dan van marmer of gips moeten zijn. Op de foto lijken ze echt.

Een masker, dat is het. Het werd vroeger natuurlijk gebruikt bij een toneelstuk. De kop is uit karton geknipt en werd daarna beschilderd. De oogholten bleven leeg. Door de gaten kon de toneelspeler naar zijn medespelers kijken en naar het publiek in de zaal als het na de voorstelling klapte.

Vermoedelijk wordt het masker met die kapotte neus nu in een toneelmuseum bewaard. Het is niet eens meer bekend in welke stad het werd gebruikt. Wie heeft er doorheen gekeken? Blauwe, grijze, bruine en groene ogen, het kan best dat het masker jaren lang door verschillende acteurs is gebruikt.

Dat schrijf ik aan mijn vriend. Hij antwoordt me vlug. Hij vond mijn brief heel aardig. Maar ik had het volledig mis. Het hoofd was van een eskimokind, dat op Groenland werd geboren.

Het had meer dan vijfhonderd jaar onder het ijs gezeten.