Davis Cup voor Krajicek na terugtrekken onzeker

MELBOURNE, 24 JAN. De ironie had niet schrijnender kunnen zijn. Minder dan een uur nadat Richard Krajicek zich had teruggetrokken uit de halve finales van Melbourne ging zijn tegenstander Jim Courier oefenen. Met Jan Siemerink. Het toernooi gaat verder. Courier miste zijn wedstrijd met Krajicek, wilde toch aan het werk en vond Siemerink, linkshandig overigens, onmiddellijk bereid. Courier voelde zich opgelucht. “Er zijn echter nauwelijks nog spelers over om mee te slaan.”

Richard Krajicek heeft zijn beslissing om zich uit het toernooi terug te trekken zelf en weloverwogen genomen. De ontgoocheling was er niet minder om, hoe afstandelijk en realistisch hij ook reageerde tijdens de ongelukkigste ochtend van zijn tennisloopbaan. “Ik had veel liever gespeeld en met drie keer 6-0 verloren dan dit. Maar het ging niet. Ik kon niet serveren, zelfs niet zacht.”

Om tien uur 's morgens stond Krajicek, met coach Rohan Goetzke en uiteraard met haptonoom Ted Troost, op het centrecourt om in te slaan op de baan waar hij in de middag hoopte te kunnen spelen. De Zuidafrikaan Wayne Ferreira, de andere verrassende halve-finalist was zijn sparring-partner. Een half uur proberen, de gewone slagen, de volley's. Weinig problemen. De service aan het einde, toen de spieren iets warmer waren geworden. Dezelfde mooie, natuurlijke, beweging als in zijn gewonnen partijen, maar totaal geen macht.

“Als ik tegen Courier een kans wil hebben moet ik honderd procent fit zijn. Dat ben ik niet. Als ik nu zou gaan tennissen zou ik de blessure alleen maar erger maken. Neem het zeer onwaarschijnlijke geval dat ik onder deze omstandigheden zelfs zou winnen, dan zou ik zeker niet in staat zijn de finale te spelen. Ik wist dat ik het onmogelijke zou moeten doen.”

Krajicek wachtte het verplichte onderzoek door de toernooi-arts van dienst, John Fraser (een broer van oud-topspeler Neale Fraser), niet af. Dat onderzoek is verplicht omdat een speler, die nog in verschillende onderdelen in de strijd is, zich niet mag terugtrekken voor het ene om zijn kansen te verbeteren in het andere. Tenzij natuurlijk een aanwijsbare, maar tijdelijke blessure, aan die beslissing ten grondslag ligt. Goetzke, Troost noch Franker hebben enige invloed uitgeoefend op de moeilijke beslissing van een pas twintig-jarige speler. “Goetzke en Troost hebben mij voorgehouden wat zou kunnen gebeuren, maar zij hebben geen enkele druk uitgeoefend, in welke richting dan ook.”

De blessure van Krajicek manifesteerde zich voor het eerst echt toen hij gisteren aan het inslaan was voor de dubbel met Siemerink tegen de Australiërs Woodforde en Woodbridge. Tegen Stich had hij de irritatie volledig op rekening geschreven van vermoeidheid. Nadat hij de dubbel gewonnen moest geven, is er hard gewerkt aan de tweede schouderblessure in de loopbaan van Krajicek. “Er is werkelijk van alles gedaan. Electrotherapie, geluidsgolven, zalf, massage om de doorstroming van het bloed in de schouder te bevorderen. Het heeft niet geholpen.”

Drie jaar geleden had hij ook last van zijn rechter schouder. “Ongeveer dezelfde plaats, een andere blessure. Toen kon ik mijn arm niet optillen zonder pijn, dat kostte nu geen moeite, maar ik voelde het wel als ik een bal raakte. Het is waarschijnlijk een peesonsteking. Ik heb geen idee hoeveel tijd ermee gemoeid is, maar de kans is groot dat ik volgende week ook geen Davis Cup kan spelen.”

Krajicek bevestigde het vermoeden dat de blessure is ontstaan door oververmoeidheid, door te veel inspanningen in een korte periode. “Misschien zal ik in de toekomst mijn inschrijvingen voor Grand Slam-toernooien moeten herzien. Ik was nog nooit verder gekomen dan de tweede ronde van het dubbelspel, maar hier heb ik de laatste dagen erg veel tennis moeten spelen. Het is ook een mentale druk. Wanneer je drie uur hebt gespeeld en je kunt de volgende dag trainen is er geen probleem. Maar als je een dag later weer voor een wedstrijd op de baan gaat, is de stijfheid nog niet weg, maar je moet wel weer. Daarmee leg je een extra belasting op je spieren en daardoor ben je kwetsbaarder.”

“Het is wel zeker dat ik niet verder zal groeien dan 1 meter 94, maar het lichaam is vermoedelijk nog niet sterk genoeg om de belasting van zo veel partijen te dragen. Dit kan een les of een waarschuwing voor mij zijn, ik zal in ieder geval nog harder moeten werken aan mijn conditie. Voor mij is het een verschrikkelijk moeilijke beslissing geweest. Ik was nog nooit zo ver gekomen, ik zag het als de kans van mijn leven een halve finale te spelen. Ik hoop nog eens zo ver te komen.”

Zijn tegenstander Jim Courier, momenteel de nummer twee van de wereld, had de opgave van Krakicek niet verwacht. “Voor ik vanmorgen naar de baan ging, las ik er iets over in de kranten, maar ik heb de verhalen niet echt serieus genomen.” De Amerikaan was vol lof over de tegenstander die hij nooit eerder ontmoette en ook vandaag niet aan de andere kant van het net trof. “Hij heeft het spel in zijn vingers, dat is in een aantal toernooien bewezen. Iedereen zal beamen dat Krajicek, als hij lichamelijk weer helemaal in orde is, één van de spelers is, die zich een plaats in de top kan veroveren.”

Sinds 1968, het begin van de "open' toernooien, is het niet voorgekomen dat een speler zich voor de halve finales heeft moeten terugtrekken. Melbourne overigens is op het punt van afmeldingen niet gelukkig. Manuela Malejeva-Fragnière speelde geen kwartfinale in het vrouwen enkel, Stefan Edberg, in 1991 verliezer in de halve finale, moest de twee jaar daarvoor afhaken. In 1989 voor zijn kwartfinale tegen Muster, tijdens het volgende toernooi in de eindstrijd, bij een achterstand van 1-2 in sets tegen Lendl.

Door het wegvallen van Krajicek promoveerde Brenda Schultz, maar zes centimeter kleiner, naar het centrecourt met Stephanie Rehe voor de halve finale in het dubbelspel tegen Mary-Joe Fernandez en Zina Garrison. Schultz sloeg ballen, zoals zij het alleen maar kan. Zij had ook een aantal missers waarvan zij het alleenrecht bezit op dit niveau. Garrison en Fernandez, zeer gereputeerd als dubbel, speelden evenwichtiger. De score liet er geen twijfel over, 6-2 6-1. Vandaag werd daarmee het Nederlandse verhaal bij de Open Australische kampioenschappen afgesloten.