Hendrik 8: sprookje met veel binnenpret

Voorstelling: Hendrik 8, door Echte Mannen (Rik Hoogendoorn en Bruun Kuijt). Regie: Jurriën Rood. Gezien: 21/1 in De Boerderij, Huizen.

Rik Hoogendoorn zit op een verstelbare leunstoel en heeft gewoon een pak aan met een ietwat slordig dichtgeknoopt vest en een nogal voyante horlogeketting op de buik. Maar als het licht aangaat, zegt hij ons dat hij Hendrik VIII is en koning. Hij was zes keer getrouwd en kijkt nu samen met Catherina, Anna, Jane, Anna, Catharina en Catharina terug op zijn leven en sterven. Erg dramatisch doet hij er niet over, het ging zoals het ging. “Klop, klop, klop,” zegt hij - en daar komt één van zijn vrouwen al binnen.

Het duo Echte Mannen maakte sinds 1986 een paar kleine, maar hoogst amusante voorstellingen vol rolwisselingen en terloops gedebiteerde grappen. Daarop volgde vorig jaar een produktie op grotere schaal, waarin ze elk slechts één rol speelden. Die bekoorde mij niet, evenmin als een serie VPRO-programmaatjes in een zwembad waarbij veel water opspatte, maar ook veel geforceerde koddigheid.

Dit seizoen zijn ze met Hendrik 8 terug op het oude uitgangspunt: een kleine voorstelling die bijna op fluistertoon kan worden gespeeld. Rik Hoogendoorn is een koning tussen de schuifdeuren, die af en toe met een veelbetekenende blik suggereert dat hij maar weinig van de vrouwtjes begrijpt, en Bruun Kuijt speelt alle echtgenotes. Een hoedje op en hij is Anna Boleyn, een sjaaltje om het hoofd en hij is Jane Seymour, hetzelfde sjaaltje om het middel en hij is Catharina Howard. Zo simpel kan het zijn, want hij geeft elk van de zes een iets ander loopje en een verschillende graad van aanhaligheid. Zijn zevende rol is die van een op haar pen kauwende UvA-studente, die een scriptie over de man-vrouw-verhouding in het leven van Hendrik VIII moet maken.

Veel komen we daarover niet te weten, want Hogendoorn en Kuijt gaan gelukkig veel voor de hand liggende anachronismen uit de weg en trekken nauwelijks cabareteske parallellen met deze tijd. Ze vertellen op hun eigen gedempte manier een onderhoudend sprookje over een koning en zes koninginnen, met een hoog binnenpretgehalte en het talent om te acteren op de vierkante centimeter.