"Fransen willen de Italianen niet'; Parretti zal gevecht om mediagigant MGM niet opgeven

ROME, 22 JAN. “Sommigen van u hebben geschreven dat ik ex-eigenaar van MGM ben. Dat is onjuist. En ik heb u hier uitgenodigd om de positie van mijn groep op te helderen.” Met deze woorden opende Giancarlo Parretti gistermiddag een persconferentie waarin hij duidelijk maakte dat wat hem betreft de strijd om de Amerikaanse mediagigant MGM nog lang niet is gestreden.

Snel pratend, met af en toe een kwinkslag, niet te beroerd om een vragensteller voor stommeling uit te schelden maar ook niet om zich regelmatig in de rede te laten vallen, zei Parretti dat hij zich nog steeds als eigenaar van MGM beschouwt en dat hij ongeveer tien maanden heeft om te controle hierover te herwinnen.

Crédit Lyonnais Bank Nederland (CLBN), die zijn overnamepoging heeft gefinancierd, heeft nu het stemrecht over 51 procent van het kapitaal van MGM, maar niet het eigendom, zei Parretti strijdlustig. “De aandelen zijn nog van mij.”

Hij zei dat er drie maanden nodig zijn om de waarde van MGM vast te stellen. Daarna heeft Crédit Lyonnais volgens hem een maand om een koper te vinden voor de 51 procent. Daarna, nog steeds volgens Parretti, heeft hij drie maanden om te bepalen of hij gebruik zal maken van zijn recht om als eerste de aandelen voor de vastgestelde prijs te kopen - en natuurlijk om een financiële partner daarbij te vinden.

Op de persconferentie, in een van de duurste hotels in Rome, had Parretti heel zijn gezin meegenomen. Zijn vrouw Maria Cecconi en zijn drie kinderen, aandeelhouders in zijn bedrijven, zaten stil achter de tafel terwijl de man die zichzelf graag, naar zijn geboortestad, “de leeuw van Orvieto” noemt, probeerde de wereld laten zien dat hij niet is verslagen.

Ik heb in mijn leven nooit snel opgegeven, zei Parretti. En wie nog eens wilde nalezen hoe de voormalige kelner wist op te klimmen tot de man die MGM probeert over te nemen, kon dat doen in een korte levensbeschrijving onder de titel: Son Of Italian Olive Farmer Achieving Fame And Fortune In A World Of Big Business And International Finance.

Hierin stond onder andere dat Winston Churchill als hij dineerde in het Savoy Hotel, het liefst bediend wilde worden door Parretti. Maar de vele rechtszaken tegen hem, wegens allerlei vormen van financiële fraude, werden nauwelijks aangestipt. En Parretti wilde gisteren geen antwoord geven op vragen over zijn arrestatie, eind december wegens grootschalige belastingfraude en illegale kapitaalexport. Hangende de uitkomst van het onderzoek is hij op vrije voeten gesteld. De gevangenis op Sicilië is hij alweer vergeten: “Ik heb me nooit een gevangene gevoeld. Ik was de enige in een hele vleugel. Ik had drie artsen die om de drie uur kwamen kijken of alles goed was. Ik was goed beschermd. Ze hebben me ook een keukentje gegeven, een koelkast.”

In Parretti's uitspraak dat hij alles bij elkaar nog steeds 98,5 procent van MGM bezit, staat Melia International centraal. Dit voormalige Amsterdamse beursfonds heeft volgens een schema dat Parretti gisteren liet uitdelen, 51,8 procent van MGM Communications, dat op zijn beurt weer 98,5 procent bezit van MGM-Pathé Communications. Parretti zei gisteren dat hij samen met zijn vrouw, direct en via de houdstermaatschappij Interpart, 51 procent van Melia International bezit. Formeel zijn de aandelen van hem, maar ze zijn in onderpand gegeven aan Crédit Lyonnais, die haar stemrecht op basis van deze aandelen heeft uitgeoefend. Eind november is Parretti door de bank opzij gezet en is zo de greep op Melia International kwijtgeraakt.

Parretti vertelde dat de totale schulden bij Crédit Lyonnais van alle ondernemingen waarover hij de controle heeft, ongeveer een miljard dollar is. Zijn schuld aan Crédit Lyonnais inzake de overname van MGM Pathé bedraagt volgens hem ongeveer 800 miljoen dollar.

Hoe denkt hij dan ooit het geld te vinden voor de 51 procent die nu onder controle is van Crédit Lyonnais? “Geld is het laatste wat je nodig hebt in het leven, het minst belangrijke,” antwoordt Parretti. “Het gaat om de strategie, de ideeën. Je moet mensen vinden of banken die geloven in je programma.” Maar Crédit Lyonnais wil niets meer van hem weten. “Is de paus dood, dan maken we een ander paus.”

Hij suggereerde dat er interesse was van de kant van het Japanse bedrijf Toshiba. En eerder had hij gezegd dat hij, toen hij eind vorig jaar werd gearresteerd, op het punt stond om naar Kairo te vliegen. Daar zou hij een Arabier ontmoeten die hem een garantie voor 580 miljoen dollar zou geven. Parretti zei dat deze afspraak nog steeds geldig was, maar wilde de naam van de betrokkene niet noemen. Waarom niet? “Omdat ik de dingen pas vertel nadat ze gedaan zijn, anders ben ik net als De Benedetti, die zegt dat hij de Société Générale in België heeft gekocht en later moet zeggen dat het hem niet lukt.”

Voor Parretti is het feit dat zijn overnamepoging van MGM is mislukt, althans voorlopig, de schuld van de Fransen. Crédit Lyonnais “gaf toe aan de politiek druk van Franse functionarissen die nog steeds boos waren over Parretti's overname van Pathé Cinema.”

De Fransen willen de Italianen niet, aldus Parretti, refererend aan een wijd-verbreid gevoel in Italië. Hij verwees naar de moeilijkheden die Berlusconi heeft om de controle over de commerciële zender La Cinq te krijgen en aan de problemen van een holding van de familie Agnelli, eigenaars van de Fiat-groep, om Perrier over te nemen.

Volgens Parretti heeft Crédit Lyonnais Bank Nederland, de bank uit Rotterdam waarmee hij zijn zaken heeft gedaan, nooit het vertrouwen in hem opgezegd. “Parijs heeft besloten oorlog te voeren. Toen hebben ze de president en de vice-president van Rotterdam weggehaald. Rotterdam telt nu niet meer. Het gevecht is met Parijs. Met Crédit Lyonnais ben ik nu in oorlog om de controle over MGM.”

“Ik wil het bedrijf niet verkopen,” zei Parretti. “Ik wil het bedrijf houden, of partners vinden die geloven in dit idee. Ik wil een groot communicatiebedrijf scheppen voor de Europese gemeenschap.”

Over zijn voormalige bondgenoot Florio Fiorini, die de zijde van Crédit Lyonnais heeft gekozen, zei Parretti dat die “de vrede heeft gekozen en daarom alles aan de bank heeft gegeven. Ik heb daarentegen voor de oorlog gekozen. Je hebt konijnen en je hebt leeuwen.”

Hij antwoordde ontkennend op de vraag of hij zich verraden voelt door zijn vrienden van vroeger. “Verraden wordt je alleen door je vrouw,” zei hij. En hij wees erop dat Cesare De Michelis, broer van minister van buitenlandse zaken Gianni De Michelis, ondanks alle beroering nog steeds president is van Pathé-TV7 (de commerciële zender waarvoor Parretti binnenkort een vergunning hoopt te krijgen), voorzitter van Pathé Communications Italia, en president van de Pathé Holding in Frankrijk.

Parretti ging gisteren kort in op de vraag waar zijn geld vandaan komt. Hij herinnerde eraan dat hij voor gek werd uitgescholden, en dat is gezegd dat zijn geld komt van de mafia, of van drugshandel. “Maar ik heb het van de bank gekregen, de bank die in me geloofde.” Nu is hij daarmee in oorlog. “Maar ik voer liever oorlog, ook al loop ik dan het risico te verliezen,” zei Parretti. “Ik was kelner en ik kan het altijd weer worden.”