Troon 'first lady of tennis' Monica Seles wankelt

MELBOURNE, 21 JAN. Monica Seles heeft nog steeds een score van honderd procent bij de open Australische kampioenschappen, maar in tegenstelling tot vorig jaar wordt zij uitgedaagd door de concurrentie. Leila Mesjki ontnam haar een set en Anke Huber, pas zeventien, hield de Joegoslavische vandaag zeven kwartier aan het werk (7-5 6-3). Het niveau van Seles wordt benaderd, nog niet geëvenaard. Maar er komen meer vrouwen die aan de achterlijn haar muur van ongenaakbaarheid opbouwen.

Het nieuwe tennis, bijna foutloos, maar voorspelbaar en feitelijk vervelend. Vóór Huber en Seles aan haar evenwichtige slagenwisselingen begonnen, deden Mary-Joe Fernandez en Amy Frazier precies hetzelfde. Minder krachtig, minder verbeten, minder goed dus. Fernandez, één gewonnen punt aan het net, was de gelukkige, 6-4 7-6. Arantxa Sanchez, die nog wel eens een glimlach op de baan laat vallen, de volgende tegenstander van Seles had het gemakkelijker. Manuela Malejeva-Fragnière, gehinderd door de voetblessure uit de damesdubbel tegen Bollegraf en Adams, gaf de partij gewonnen.

Tennis ontleent zijn aantrekkelijkheid aan de mogelijkheden tot variatie. De vrouwen van Melbourne, geen Graf, geen Navratilova (alleen bijna twee keer zo oud als Seles en Huber samen), hebben daar afstand van gedaan. Het spel is voorbeeldig, iedere coach zou trots zijn op een leerling die de ballen zo hard, zo precies en zo langdurig naar de hoeken kan jagen, die zich bovendien zo snel en vaak van hoek naar hoek naar hoek beweegt.

Het was mooi wat Seles en Huber deden, maar het bleef koel in de Australische warmte. Meer dan de helft van de games passeerde het punt van veertig-gelijk, want het krachtsverschil was minimaal. In die gelijkwaardigheid werd partij gekozen voor de dapperste, de kleinste, de jongste, de minste. Anke Huber. De Duitse werkte in de eerste set een achterstand van 2-5 weg, kreeg op 5-6 zelfs kortstondig uitzicht op een "verlenging', maar viel tenslotte voor de macht van Seles, die in een vol uur drie keer naar het net kwam en uit die positie twee keer scoorde. Huber ging slechts éénmaal naar voren om een kans te pakken.

“Om tegen Seles succes te hebben, moet je meer variatie in het spel brengen, misschien moet je vaker naar het net gaan”, constateerde Huber achteraf. “Dat is echter moeilijk omdat zij zo snel speelt. Je weet wat je moet doen, maar tegelijkertijd weet je evenzeer dat wat je wilt onmogelijk is. Ik heb de oplossing in ieder geval niet gevonden, maar het zou een stuk gemakkelijker zijn geweest als ik op belangrijke punten minder fouten had gemaakt.”

Het beeld bleef in de tweede set ongewijzigd, slechts één dropshotje in vijftig minuten achterlijn-gebeuk, waarbij het geluid van de dreunende slagen het gesteun en gekreun van de speelsters bijna uit de lucht verdrong. Twee puntjes voor Seles aan het net, weer maar één voor Huber, die bovendien nog een fraaie kans zeer onzorgvuldig behandelde.

De vastheid en de durf van Huber waren weer indrukwekkend, want opnieuw moest zij een achterstand van 2-5 te lijf gaan. Het lukte weer net niet. Na het eerste service-verlies van de Joegoslavische volgden twee min-beurten van Huber. De kampioene van vorig jaar, die toen tot de halve finale slechts twaalf games afstond tegen de 42 van 1992, hield haar volgende service-games steeds in handen. Omdat zij vier keer na veertig-gelijk de beslissende slag achter de hand had, de fatale fout kon voorkomen. Seles heeft de meeste ervaring in deze manier van spelen, maar de concurrentie nadert. Huber schijnt op dit moment de op één na beste in het achterlijn-plaksters-tennis dat het best vergeleken kan worden met een perfect voorbereide maaltijd, waarbij echter het korreltje zout en het snufje peper is vergeten.

Jennifer Capriati heeft Gabriela Sabatini aan haar plaats bij de laatste vier geholpen. De 15-jarige Amerikaanse, voor het eerst bij de open Australische kampioenschappen, maakte zowel op belangrijke als minder zwaarwegende momenten zo veel fouten dat Sabatini comfortabel naar de halve finale werd gedragen, 6-4 7-6. apriati, na afloop gespannen aan de vingers plukkend, had vooral in de tweede set veel meer misslagen dan de Argentijnse. “Ik was niet verrast over de variatie waarmee zij speelde, in de laatste wedstrijden van vorig jaar was het niet anders. Ik heb het helemaal aan mijzelf te wijten.”

Vorig jaar troffen beide vrouwen elkaar al. Vier keer won de Argentijnse, vooral in het begin van het seizoen. Capriati heeft dinsdag tot de laatste vijf minuten de kans gehad 1992 beter in te zetten tegen de Argentijnse, die conditioneel iets minder in huis heeft. De tie-breaker van de tweede set verliep echter rampzalig voor de vijftien-jarige New Yorkse, zes verloren slagen op rij, evenveel wedstrijdpunten tegen. Slechts het eerste kon zij maken. (ANP)