Waarheid en leugen of vermoorde onschuld en blozende ondeugd

AMSTERDAM, 20 JAN. “Gefeliciteerd, Dennis. Heel slim gedaan.” PSV-doelman Hans van Breukelen laat er in de catacomben van het Olympisch stadion geen twijfel over bestaan wat hij vindt van de strafschop die Ajax de overwinning gebracht heeft: het misplaatste resultaat van een sierlijke val.

Bergkamp reageert als gestoken na de cynische gelukwens van Van Breukelen. Hij krijgt er zelfs een kleur van. Maar dan herhaalt hij toch wat hij net tevoren al verklaard heeft, in dezelfde omzichtige woorden: “Naar mijn idee heeft hij me aangeraakt.”

Het was Aron Winter die Bergkamp de diepte instuurde. Datzelfde moment schoot Van Breukelen zijn doel uit. De confrontatie vond ergens halverwege plaats. De keeper van PSV gleed naar de bal toe. Bergkamp sloeg tegen de grasmat. Scheidsrechter John Blankenstein wees resoluut naar de elf meter-stip.

Nadat Pettersson de penalty had ingeschoten pakte Van Breukelen de bal en gooide hem in een boog naar Bergkamp. Alsof hij hem aan de schandpaal wilde nagelen. De spits van Ajax leek niet onder de indruk: hij schoot de bal opnieuw in het doel. Ook toen de uitgelopen Van Breukelen buiten het strafschopgebied Bergkamp in een sportieve vergeldingsactie als een beginneling omspeelt, vertrok de Ajacied geen spier.

Alleen de felicitatie in de catacomben - de beschuldiging dat hij vals heeft gespeeld - brengt hem zichtbaar uit zijn evenwicht. De lezingen over het voorval botsen frontaal op elkaar. “De bal komt rijkelijk hard maar ik kan er net nog bij”, zegt Bergkamp. “Ik wil verder lopen en dan krijg ik opeens het gevoel dat ik word aangetikt. Ik kon die bal niet meer echt controleren. Dus dan ga je makkelijk neer.”

“Ik ging erheen om de bal te pakken”, bezweert Van Breukelen. “Ik wist dat ik eerder bij de bal zou zijn dan hij. Ik kon de bal net nog wegtikken voor zijn voeten. Ik heb hem met geen vinger aangeraakt.”

Van Breukelen, die de kleedkamer als een van de laatsten heeft verlaten, doet zijn best om bezonnen te lijken. Hij laat zich niet verleiden de woorden te herhalen die hij scheidsrechter Blankenstein toeschreeuwde direct na het geven van de strafschop. De begeleidende gebaren - vol ontzetting en woede - spraken voor zich.

In plaats daarvan complimenteert hij in afgemeten bewoordingen Bergkamp “met zo'n schitterende duik dat zelfs een topper als Blankenstein erin stinkt”. Hij verheft alleen even de stem om zich te verbazen dat de belendende grensrechter die “toch het beste overzicht had” zich niet over de rechtmatigheid van zijn ingrijpen uitsprak. “En nu maar hopen dat de gele kaart die ik kreeg voor mijn "overtreding' niet alsnog in een rode wordt veranderd na het rapport van de waarnemer op de tribune.” Hij zegt het met een uitgestreken facie. “Op het neerhalen van een doorgebroken tegenstander staat toch rood?”

Als de meest positivistische voetballer van Nederland zich overgeeft aan een ongebreideld cynisme, voelt hij zich werkelijk geteisterd. “Ik sta te koken”, wil hij na enige aandrang wel bekennen, terwijl hij ongedurige met beide voeten heen en weer hipt. “Het is wrang op zo'n manier te verliezen.”

Dat hij de strafschop van Pettersson nog bijna had gekeerd, vermag hem niet te troosten. “Daar heb je niks aan.” En eigenlijk geldt hetzelfde voor al de uitstekende reddingen die hij in de loop van de wedstrijd verrichtte. De knal van Pettersson. De kopbal van Winter. De schuiver van Jonk. Hij had ze allemaal. Een doelman van 35 die in zijn nadagen aan zijn beste seizoen bezig is.

In de luren gelegd door een 22-jarige spits die aan zijn laatste seizoen bij Ajax bezig is. Als hij werkelijk vertrekt. Vorig seizoen had hij al een aantrekkelijk aanbod van Real Madrid op zak. Dat heeft hij afgeslagen omdat hij zich nog niet rijp genoeg voelde. In plaats daarvan tekende hij een contract bij Ajax voor vier jaar. Maar hij mag tussentijds weg voor een bedrag tussen de 10 en 15 miljoen gulden, ook dat staat in het contract.

Barcelona en Real Madrid dingen intussen naar zijn gunsten. En hij is “meer dan vorig jaar toe aan een vertrek naar het buitenland”, zegt hij zelfverzekerd. Binnen een paar weken, “misschien al volgende week”, neemt hij een besluit.

Misschien moet hij met een transfer maar liever wachten tot hij na een omstreden strafschop niet meer bloost.