Vredesbeweging

In NRC Handelsblad van 31 december maken Elsbeth Etty en Peter Michielsen het verwijt dat Europese vredesbewegingen onvoldoende inhaken op de oorlog in Joegoslavië.

Eind december ontmoette ik in het frontgebied een groep vredesactivisten uit Oostenrijk. Ze legden contacten met vredesgroepen in Slovenië, Kroatië en Servië. Ik kreeg niet de indruk dat zij zich passief opstelden, integendeel. Weliswaar gaat het niet om massale acties of demonstraties, maar zonder effect kan het leggen van contacten tussen groepen die zich tegen de oorlog in Joegoslavië keren, niet zijn. Het Oostenrijkse initiatief staat niet op zichzelf. In Servië zelf is de weerstand tegen de oorlog zo groot dat Milosevic zich genoodzaakt ziet in te binden.

In Belgrado werden massale protestdemonstraties gehouden tegen de oorlog. Er zijn talloze deserteurs. En die worden door diverse Europese vredesgroepen gesteund.

De massale acties in Nederland tegen de kernwapens uit de jaren tachtig konden zo massaal zijn omdat het om demonstraties tegen het regeringsbeleid ging - een beleid dat overigens mijn instemming had. In het geval van Joegoslavië is er geen discrepantie tussen het beleid van de EG (en Nederland) en datgene wat bij Europese vredesbewegingen leeft. De veroordeling van de oorlog in Joegoslavië is zo algemeen en vindt zo duidelijk uitdrukking in het EG-beleid, dat er eigenlijk alleen ruimte is voor demonstraties waarin instemming met dit beleid wordt betuigd.