Vaders en zonen

Met het stukje van S.Montag (4 januari) ben ik het - als ik het goed begrepen heb - niet helemaal eens. Is de boodschap dat het maar de vraag is of jongens goed af zijn wanneer ze met hun vader mee gaan naar diens werk?

Ik denk dat zoons, evenals dochters, recht hebben op een voorbeeld voor hun verdere leven. Dat voorbeeld krijgen ze thuis meestal van vrouwen, terwijl de mannen afwezig zijn. Nu heb ik uiteraard niets tegen het vrouwenleven, maar het is geen compleet voorbeeld voor een toekomstige man.

Het is een begin van een belangrijke ontwikkeling wanneer zoons op een bepaald moment met hun vaders mee gaan om - naast de zorg en koestering van het vrouwenleven - de uitdagingen en risico's van het mannenleven aan te gaan (deze begrippen svp niet als rigide rolpatronen opvatten).

Dat dat mannenleven nog vorm moet krijgen is waar (getuige onder andere de verminkte anti-helden van de laatste jaarwisseling). Onze zonen zullen dat, met onze hulp, moeten gaan doen.