Flip de Kam

Flip de Kam heeft in deze krant keer op keer vakkundig onderbouwd aangetoond dat ook het democratische socialisme aan zijn eind is gekomen.

Waarom - zou je zeggen - moet een man, die in zijn geschriften zo duidelijk blijk geeft van een onafhankelijke geest en van creativiteit, in het interview van 4 januari zo benauwd zijn over het al of niet voortbestaan van de PvdA?

Het gaat toch immers niet alleen om deze partij, maar ook en vooral om een samenleving die door het wegvallen van het internationale socialisme is komen te zitten met een belangrijke partij in het politieke spectrum waaraan de feitelijke grondslag is gaan ontbreken.

Waarom laat De Kam alles zo nadrukkelijk bij het oude? In het interview wordt met geen woord gerept over mogelijke aanzetten tot een nieuwe inhoud van het democratische socialisme. De politici van deze zijde zijn allemaal in deze krant aan het woord geweest; ze bieden geen enkel perspectief, het blijft zeuren en hopen op betere tijden. De onderzoekbureaus laten weer wat betere geluiden horen. Het toppunt van angsthazerij!

Stel je eens voor dat de nog jonge De Kam, een man met een nog onbezoedeld blazoen, in de practische politiek leiding gaat geven aan een nationaal reveil? Samen met een groep intelligente vrouwen en mannen die niet in een eng keurslijf zitten en die zonder overleg met of goedkeuring van de zittende politieke machten met creativiteit en elan een plan gaan ontwerpen. Een plan dat als grondslag moet dienen voor een aan deze tijd aangepaste vorm van het bedrijven van politiek. Een vorm die de burgers kunnen doorzien en begrijpen en waaraan zij daarom willen deelnemen.