Slimme meid

Willem Pijffers (NRC Handelsblad, 8 januari) heeft een gezonde territoriumdrift. Ik vermoed dat hij vrouwen niet thuis vindt horen in mannenberoepen; en als zij al per se willen indringen in deze voor hen ongezellige wereld, dan moeten ze zich er maar in knokken. Nou, dat is precies wat er nu gebeurt.

Ik geef les op een school. Op mijn school vinden meisjes, net als jongens exacte en technische vakken leuk. Zolang hun omgeving en hun docenten de pret maar niet bederven. Want dan moeten deze meisjes wel vluchten in een "pretpakket'. Met een pretpakket is later geen droog brood te verdienen. Geen wonder dat zo'n meisje noodgedwongen investeert in lippenstift en oog-make-up om een relatie met een vermogende heer te kunnen opbouwen.

Zij kan dan te zijner tijd de nakomelingen van deze heer grootbrengen, er en passant vrijwilligerswerk bijdoende in de buurt.

Ik heb zelf rondgelopen met één kind op de arm, één op de heup en één in de buik, en nog altijd ben ik blij dat ik nu het daarbij vergeleken lichte beroep van docent mag vervullen. Ook het verschonen en tillen van de zieke buurman is geen peuleschil.

Nog even de argumenten voor het dóórdringen van meisjes in het zwaar verdedigde mannenbolwerk: 1. Een mannenberoep geeft status; 2. Een mannenberoep betaalt goed; 3. Een mannenberoep geeft sociale zekerheid.

Op aparte meisjesscholen worden meisjes niet gestoord door heren als Pijffers. Van daaruit leren ze wèl een vak en komen ze beter aan de bak. Lees hierover eens het uitstekende artikel van Beatrijs Ritsema in de krant van 2 januari. In dit artikel staan ook nog wat bijkomende voordelen voor jongens opgesomd. Ik beveel Pijffers aan om minimaal twintig uur per week aan huishoudelijke of andere zorgarbeid te besteden. Zoekt u dan niet alleen de leuke klusjes uit?