De Woeste Hoeve

Medewerker Rob Schoof schrijft over de Woeste Hoeve, de eeuwenoude herberg op de rand van de Veluwe, die na twee jaar leegstand volgens mij thans eigenlijk als "Verwoeste Hoeve' moet worden aangeduid (NRC Handelsblad, 6 januari) .

Aan het slot schrijft Schoof dat de Woeste Hoeve “de laatste jaren vooral onder automobilisten wegens files en het naar de hoeve genoemde wildviaduct over de rijksweg” bekend is geworden.

Weet hij niet dat de hoeve sedert het einde van de Tweede Wereldoorlog veel grotere, wijdverbreide, nationale betekenis heeft gekregen wegens de grootste massa-executie die zich ooit in Nederland heeft voltrokken. Op 8 maart 1945 lieten de Duitse bezetters als vergelding voor de aanslag op Hans Rauter, Generalkommissar für das Sicherheitswesen, pal tegenover de herberg 117 onschuldige Nederlandes "op gruwzame wijze vermoorden', zoals op een wel erg onbenullig en onaanzienlijk, bovendien verwaarloosd monument ter plekke te lezen valt.