"Onverantwoordelijk gedrag, zakkenvullers'

Staatssecretaris H. Simons (volksgezondheid) zei gisteravond in KRO's Brandpunt over het conflict met de particuliere verzekeraars onder meer:

“We hebben in de afgelopen jaren steeds meer burgers gevraagd extra bijdragen te betalen voor mensen die hele slechte risico's hebben of geen hoge premie kunnen betalen (...) Daardoor zijn allerlei slechte risico's voor de particuliere verzekeraar eigenlijk weggemasseerd. Met andere woorden wat er overgebleven is in de particuliere markt, dat zijn niet meer de slechte risico's. Het heeft in Nederland niet geleid tot premiedaling in de particuliere markt.”

Als de particuliere ziektekostenverzekeraars voet bij stuk houden en de premies niet zullen verlagen “dan zullen we de komende maanden politiek moeten overleggen of we de particuliere verzekeraars als het ware versneld binnen sociale spelregels kunnen laten functioneren (...) Die discussie leidt er misschien wel toe dat de particuliere verzekeraars zeggen: nu is het de politiek menens (...) Ik sluit niet uit - ik denk eigenlijk dat het wel een beetje zo is als ik eerlijk ben - dat men de burgers nu dupeert, omdat men die ontwikkeling eigenlijk niet wil: dat men zich aan de regels moet gaan houden die de samenleving redelijk vindt, die de politiek redelijk vindt.”

Over de huidige handelwijze van de verzekeraars zei Simons: “Ja, onverantwoordelijk gedrag, zakkenvullers (...) Ik word door deze ervaring somber over de mogelijkheden om in de komende jaren tot kostenbeheersing te komen, ook via de weg van de verzekeraars. Dat kan dus alleen maar door te komen van een stelsel van particuliere ziektekostenverzekeraars naar wat ik echt noem: sociale ziektekostenverzekeraars.”

Simons voelde zich door de huidige premiehoogte overvallen. “In een correcte samenleving mag je er misschien vanuit gaan dat de verzekeraars in november, december bij mij melden: Nou Simons, wij overwegen onze premies zus en zo vast te stellen (...) Nou, er is geen sprake van. Misschien had ik dat beter moeten voorzien. Maar je mag er toch ook vanuit gaan dat er behoorlijke normen op na worden gehouden in de particuliere verzekeringsmaatschappijen. Maar dat dat nog minder is dan ik dacht, vind ik een barre tegenvaller (...) Als ik maar een vinger uitsteek, zegt de particuliere wereld: “wilt u niet eerst met ons overleggen.” En zelf neemt men de vrijheid om te doen en te laten wat men wil. Mag ik daar dan op mijn beurt een tikkeltje - ik probeer dat dan maar beschaafd te doen - geïrriteerd over zijn?”