Ron Cuber solist van formaat op baritonsax

Concert: 'Bone & Bari' door Curtis Fuller (trombone) en Ronnie Cuber (baritonsaxofoon) met het trio van pianist Rein de Graaff. Gehoord: 9/1 BIMhuis, Amsterdam. Verder te horen: 11/1 Vredenburg, Utrecht, 12/1 Thelonious, Rotterdam (14.30 uur) en Pepijn, Den Haag (21 uur), 13/1 Masterclass en Workshop Koninklijk Conservatorium, Den Haag (10 uur) en KRO Studio Hilversum (20 uur).

De baritonsaxofoon is een beest dat moeilijk te temmen is. Een enkeling slaagt er al op jeugdige leeftijd in en kan daar vervolgens een leven lang op blijven teren, voor een ander blijft het een levenslang gevecht voor weinig publiek. Die enkeling is natuurlijk Gerry Mulligan, die - men herinnere zich recente festivals - zelfs in uitgebluste staat nog concertzalen vol weet te blazen.

Een voorbeeld van het levenslange gevecht is de op eerste kerstdag vijftig geworden Ronnie Cuber. Het beest is inmiddels afdoende getemd, het bijpassende applaus blijft echter bescheiden, een paar honderd handen, meer is het nooit. Is het een kwestie van slechte carrière-planning, een gebrek aan invloedrijke relaties of gewoon botte pech ? Aan de muziek kan het in elk geval niet liggen want Cuber is een solist van formaat. Zijn lijnen zijn prachtig melodisch, zijn toon is is sprekend, zijn screams gaan door merg en been. Zijn solo feature van I can't get started wordt besloten met een cadens van zo'n majesteitelijke allure dat je bijna kwaad maakt. Eén goedverkopende plaat, waarom is zelfs dat Ronnie Cuber nooit gegund?

De unisono's in All Blues en John Lewis' Afternoon in Paris - de ene standard volgt de andere op - maken duidelijk wat Cuber mankeert: "ellebogen'. Cuber speelt te sociaal. Het spel van trombonist Curtis Fuller is eerder symphatiek dan sterk maar Cuber ondersteund hem met liefde en pakt pas uit als Fuller zijn zegje gezegd heeft. De bebop-muziek is niet dood maar er zijn wel talentrijke liefhebbers als Rein de Graaff en Ronnie Cuber voor nodig om dat te bewijzen.