Originele dodendans brengt virus als zeis

Voorstelling: Eros Délétère. Door: Compagnie Thor. Choreografie: Thierry Smits. Regie/toneelbeeld: Antoine Pickels. Muziek/klankdecor: Drem Bruinsma, Nikolas Klau. Kostuums: Nadine Lannaux. Licht: Nina Shaw. Gezien: 10/1 Lantaren, Rotterdam. Aldaar: 11/1.

Het onlangs heropende theater Lantaren in Rotterdam presenteert deze maand het werk van bekende en minder bekende choreografen uit binnen- en buitenland. Zo maakt de Compagnie Thor uit Brussel hier haar debuut met de produktie Eros Délétère (dodelijke eros). Volgens de choreograaf Thierry Smits en regisseur/vormgever Antoine Pickels heeft de eeuwig jonge god een pact gesloten met de dood. Zijn zeis is een virus. Toch is hun voorstelling niet moraliserend, maar verrassend opwekkend en bemoedigend.

Eros Délétère is eigenlijk voor vier dansers gemaakt, maar wordt hier uitgevoerd door de Nederlandse Francisca Rijken en de Amerikanen Lucius Romeo-Fromm en Michael Sears. Op een cirkel van Oosterse tapijten en onder een gazen hemel - geborduurd met de sterrenbeelden van het noordelijk uitspansel - brengen zij in rood fluwelen kostuums afwisselend de rol van Eros en van zijn slachtoffers. Om het verloop van de tijd aan te geven is het speelvlak omkranst door zandzakken, die de dansers beurtelings laten leeglopen.

Eerst voeren de mannen een sportieve verleidingsdans uit en een zeer spectaculaire buikdans (Lucius Romeo-Fromm). Daarna volgt er een orgie voor drie met het rampzalige gevolg. In de zeven verschillende scènes worden de opeenvolgende psychologische stadia weergegeven van de ziekte, als de schok bij de ontdekking, de ontkenning, het verzet en de acceptatie. Elk onderdeel heeft een eigen bewegingsmotief, bij voorbeeld: trillen, ineenkrimpen of ondersteunen. Die frasen zijn ontleend aan de moderne of Oosterse dans.

De zeer oorspronkelijke, maar niet voortdurend boeiende voorstelling wordt ondersteund door de muziek van de uit Tilburg afkomstige componist Drem Bruinsma en de Duitse Nikolas Klau. Hun theatrale geluidscompositie is opgebouwd rond de vage echo van Maurice Ravels Boléro, oorverdovende discomuziek, klokgebeier en slagwerk.