Toneelbrieven

Wanneer G.J. Rijnders het nodig acht om zijn zeurderige antwoorden op de brieven van K. Freriks nog enigszins te kruiden door de voorstelling Heldenplatz van een collegagezelschap, Het Nationale Toneel, een zielloze vertoning te durven noemen, overtreedt hij daarmee een van de laatst bestaande codes in toneelland.

De voorzetten die hij zelf geeft hebben een grote aantrekkingskracht om hem op dezelfde wijze van repliek te dienen. Ik zal echter mijn uiterste best doen mij niet in te dringen in deze ontluikende doch hopeloze brievenliefde, maar ik verzoek dringend mij niet nog éénmaal te tergen.

Naschrift Gerardjan Rijnders:

In een briefwisseling over toneel is het bijna onvermijdelijk dat je het af en toe over een toneelvoorstelling hebt. Kester Freriks uitte kritiek op een voorstelling van Heldenplatz. Die kritiek kon ik niet delen, maar ik had andere kritiek. Die heb ik, summier, opgeschreven.

Wat Hans Croiset "codes binnen toneelland' noemt, noem ik "lange tenen'. Wanneer Croiset zich getergd voelt, moet hij vooral proberen zich in te dringen in wat ik geneigd ben "een kortsluiting op papier' te noemen. Misschien is een ménage à trois de oplossing.