Sneeuw

Negentien jaar lang heb ik in een huis met een hele lange trap gewoond.

Er zat maar één bocht in, het grootste stuk liep steil naar beneden, recht op de buitendeur af. In de deur zat een raampje. Je kon er niet doorheen kijken, want het was van matglas. Dat gaf niet, want veel bijzonders was er niet achter de deur: de stoep, een geparkeerde auto en een boom. Zeker 's ochtends vroeg, als ik naar school ging, wist ik dat er daar nooit iets anders te zien kon zijn. Toch liep ik 's winters altijd heel snel de trap af. Want dan dacht ik dat ik de stoep en de auto's niet door het raampje kon zien omdat er sneeuw op lag. Sneeuw! Dan kon je sneeuwballen gooien en sleeën en sneeuwpoppen maken en elkaar inpeperen. Ik rende de trap met twee, drie treden tegelijk af. Maar altijd hield het matte glas me voor de gek. Er lag helemaal geen sneeuw. Van een afstandje had het matte glas alleen de kleur van sneeuw.

Een paar keer per jaar kreeg ik mijn zin. Dan lag er wel sneeuw. Maar dan had ik het natuurlijk allang voor ik de trap afliep, gemerkt. Want optrekkende auto's en de bel van de tram maken door de sneeuw opeens mooie, zachte geluiden. Dat merk je meteen als je wakker wordt.

Het heeft dit jaar nog geen een keer gesneeuwd. Dat moet snel veranderen. Het is toch niet voor niets winter! Misschien helpt het als we allemaal veel aan sneeuw denken, veel over sneeuw praten en veel over sneeuw schrijven. Op 31 januari is de kinderpagina een sneeuwpagina. Schrijf daarom een verhaal over sneeuw of maak een tekening over sneeuw. Het kind dat het mooiste verhaal schrijft of de mooiste tekening maakt, krijgt een prachtprijs. Je mag kiezen uit een slee of een paar schaatsen. Dat laatste is voor als het niet gaat sneeuwen, maar wel gaat vriezen.

Stuur je verhaal en/of tekening voor 24 januari naar Prijsvraag Sneeuw, Kinderpagina NRC Handelsblad, Paleisstraat 1, 1012 RB Amsterdam. Vermeld je naam, leeftijd en adres en schrijf er bij of je een slee wilt of een paar schaatsen. Als je schaatsen wilt, vermeld dan ook je schoenmaat!