Jan Ceulemans (Club Brugge) staakt strijd tegen slijtage; "Afscheid had mooier gekund'

BRUGGE, 10 JAN. Jan Ceulemans (volgende maand 35), Belgisch recordinternationaal met 96 caps en boegbeeld van een succesrijke generatie in de jaren tachtig, heeft zijn strijd tegen allerlei slijtageletsels verloren. Daags na een oefenkamp met Club Bruge in de kille Provence, besliste de aanvallende middenvelder met het schier onuitputtelijke krachtenarsenaal dat het welletjes is geweest.

“Ik wil nog wel, maar het moet kunnen”, sprak de drievoudige winnaar van Gouden Schoen. “Een nieuwe knie-operatie verzekert mij voor 85 precent dat ik tegen eind mei weer kan spelen, maar dan loopt ook mijn zevenjaarscontract af en heb ik een vol seizoen niet gespeeld. Voor Ceulemans zullen zich altijd nog wel clubs melden, maar volstaat een operatie om weer op het niveau te voetballen dat men van Ceulemans verwacht? Trouwens, bij een nieuwe operatie wordt andermaal kraakbeen verwijderd en dat risico neem ik niet meer. Het zou me later, in het gewone leven, nog te veel last kunnen berokkenen.”

Zijn aanzien als modelprof getrouw, gaat Jan Ceulemans - "Sterke Jan' voor de Belgische voetballiefhebbers die deze eenvoudige volksjongen op handen droegen - maandag rond de vergadertafel zitten met de bestuurstop van Club Brugge, met wie hij een financiële regeling wil treffen. “Ik kan hier ook nog enkele maanden rondhuppelen en van de ene blessure in de andere sukkelen, maar is dat correct ten aanzien van de club?”

De grote club van Brugge, waarmee hij na zijn transfer uit Lierse (het provincieclubje uit zijn geboortestad dat ook onder andere coryfeeën als Erwin Vandenbergh en Willy Wellens opleidde) drie landstitels en twee nationale bekers veroverde, redde Ceulemans destijds met een riant zevenjaarscontract voor het Belgisch competitievoetbal. Na een opzienbarende tweede plaats op het EK-toernooi van 1980 in Italië, had huisduif en familieman Ceulemans reeds een aanbieding van AC Milan afgewimpeld. En toen de zuidelijke clubs in 1985 opnieuw met de grote fortuinen zwaaiden, verbond de ook "Caje' genoemde Ceulemans zich levenslang aan Club Brugge. “Helaas zal ik thans niet van een vrije transfer kunnen genieten, maar het heeft ook geen zin om langer rond de pot te draaien: mijn carrière is voorbij. Het afscheid had mooier gekund, maar dat is het voetballeven”.

Op die manier stapt de man van vijf internationale toernooien (3 WK's en 2 EK's) na achttien jaar porfvoetbal vroegtijdig uit het actieve voetbal. In zijn laatste seizoen stond hij nog geen uur op het veld, de laatste keer op 6 november voor een ultieme invalbeurt van 9 minuten in de Europacupmatch tegen Katowice. Zijn afscheid werd vergald door de nasleep van een meniscusoperatie aan beide knieën, die hij liet uitvoeren daags na de met 3-1 gewonnen bekerfinale tegen KV Mechelen. Grote uitblinker: Jan Ceulemans. De knieën herstelden vlug, maar toen scheurde hij een spier en incasseerde hij een nieuwe trap tegen de knie waarvan het kraakbeen pijnlijk werd geraakt.

Nu geeft Ceulemans het op en solliciteert hij naar een nieuw bestaan als trainer, al beseft hij dat zijn slome en onbekommerde levensstijl niet beantwoordt aan het moderne beeld van de gedreven oefenmeester. “Maar ben je daarom ook een slechte trainer? Ik wil het alleszins proberen, al was het maar opdat het mij later niet zou spijten dat ik mijn kans niet waagde. De plaatsen zijn echter duur, nu ook Eric Gerets en Leo Clijsters het al stek verjongde trainersgilde komen versterken. Maar ik wil de twijfelaars nog eens van hun ongelijk overtuigen, zoals destijds tegenover diegenen die in de jonge Ceulemans geen geschikte internationaal zagen”.