Geweld met krokodilletranen

The Evil Empire (Mobsters). Regie: Michael Karbelnikoff. Met: Christian Slater, Patrick Dempsey, Costas Mandylor, Richard Grieco, Anthony Quinn, Michael Gambon. In: 12 theaters.

Wat Billy the Kid, Jesse James, Colin Younger en Doc Holliday voor de western betekenden, zijn Bugsy Siegel, Lucky Luciano, Meyer Lansky en Frank Costello voor de gangsterfilm: steeds opnieuw bezongen, mythische helden, die we nu al zo vaak aan het werk gezien hebben, dat een regisseur van heel goede huize moet komen om er nog iets nieuws aan toe te voegen. Enkele jaren geleden was Young Guns een poging om de oude westernlegenden met een lading sterren van de jongste generatie voor een jeugdig publiek opnieuw aantrekkelijk te maken. Zo mogelijk is het resultaat van de vergelijkbare exercitie in Mobsters, voor de exportmarkt hertiteld als The Evil Empire, nog bleker, geestlozer en clichématiger.

Om te beginnen kost het al moeite de jonge acteurs uit elkaar te houden: Christian Slater als Luciano, Patrick Dempsey als Lansky, Richard Grieco als Siegel en Costas Mandylor als Costello beschikken stuk voor stuk over zo weinig persoonlijkheid dat ze volstrekt inwisselbaar worden. Het slordige scenario werkt evenmin mee, zodat het debuut van commercialmaker Michael Karbelnikoff zich laat consumeren als te lang in de mond gehouden kauwgom.

Hoe kun je de moord op een mafia-boss in een restaurant, terwijl zijn judas van een tafelgenoot het toilet bezoekt, ook nog enige glans verlenen na The Godfather? En wat heeft het voor zin een aankomende bendeleider te laten genieten van zijn entree in een nachtclub na Goodfellas? Deze evocatie van het Rijk van het Kwaad smaakt naar het eindeloos herhalen van een formule volgens de wetten van de televisieserie. Slechts de intensiteit van de geweldsscènes is een indicatie dat we hier met een bioscoopfilm te maken hebben.

Enig, maar niet veel soelaas, biedt het geschmier van de oudere acteurs Anthony Quinn, F. Murray Abraham en Michael Gambon als de vertegenwoordigers van de vorige, met relatief minder handigheid in het overleven gezegende generatie "warlords'. Ze geven in afwachting van hun executie soms vermakelijke potjes Brando ten beste, vooral de Hollywooddinosauriër Quinn, die zijn creatie kruidt met krokodilletranen en nijlpaardpirouettes.