Adri Koster en Ad Versluys storen zich niet aan onbegrip van buitenwacht; Trainersduo doet alles samen bij Roda JC

KERKRADE, 9 JAN. Roda JC bereikte gisteravond ten koste van FC Groningen de laatste acht van het toernooi om de KNVB-beker. De Limburgse ploeg won met 2-1 en had na afloop alle reden tot feestvieren. Daarbij kwam het uitstekend uit dat voor het eerst de in stemmig rood vervaardigde clubkostuums van een bekende Nederlandse couturier konden worden gedragen. Het pak zat zowel Adri Koster als Ad Versluys als gegoten. Maar ook beide trainers zijn op elkaars maat gesneden. Ze vormen bij Roda JC een duo dat door de buitenwacht niet wordt begrepen maar storen zich daar inmiddels al niet meer aan. Onder het motto "twee zien meer dan een' dragen zij onverstoorbaar hun identieke voetbalvisie uit.

De samenwerking tussen Koster, hoofdtrainer van Roda JC, en Versluys, officieel diens assistent, beantwoordt niet aan de gangbare constructie in het betaalde voetbal, die er ietwat gechargeerd op neer komt dat de een alle verantwoordelijkheid voor het elftal draagt en de ander slechts voor de pionnen op het trainingsveld. Koster fungeert weliswaar als de spreekbuis voor het tweetal - hij staat de pers te woord, hij ontvangt de complimenten bij winst en hij schokschoudert bij een nederlaag - maar al het werk verrichten ze samen. Of, zoals Koster het formuleert: “Ad is voor mij een klankbord en andersom. Alles nemen we samen door, dan hoef je voor mij niet te spreken van eerste of tweede trainer. Iedereen om ons heen heeft het daar steeds over maar wij weten wel beter.”

Het eerste echte contact tussen de twee trainers kwam tot stand tijdens hun periode bij Willem II, waar Adri Koster als assistent van Piet de Visser de kneepjes van het trainersvak leerde en Versluys als Hoofd Opleidingen de jeugd onder zijn hoede had. Het klikte meteen tussen de jeugdige protégé Koster en de ex-hoofdtrainer van Eindhoven en DS '79. Versluys: “We voelden direct dat we dezelfde voetbalvisie hadden. Daar hebben we later veel profijt van gehad toen Adri en ik de leiding over het eerste elftal van Willem II overnamen.”

De intensieve en soepele samenwerking is opmerkelijk gezien de verschillen die er tussen de twee Zeeuwen bestaan. Koster, afkomstig uit het noorden van Zeeland (Zierikzee) en Versluys, geboren in Biervliet (Zeeuws-Vlaanderen). Koster, die de nuchterheid zelve lijkt versus Versluys, die zich graag het etiket "Bourgondisch' laat opplakken. Maar vooral: de bescheiden Koster tegenover de extroverte Versluys, die elk woord met een driftig vooruitgestoken vingertje gepaard laat gaan. “Wij zijn tegenpolen. Niemand vindt dat dat de constructie waarin wij samenwerken kan omdat iedereen dat geijkte beeld van de voetbaltrainer voor zich heeft: ijdel, zelfzuchtig en vooral eigenwijs. Zo zijn trainers, denken ze”, zegt Versluys. En Koster: “Elke trainer en assistent werken samen, alleen werken wij intensiever samen.”

Bij Roda JC moeten de spelers nog steeds wennen aan de voor hen ongebruikelijke hiërarchie; niet één, maar twee bazen. Zij tasten volgens Koster en Versluys voortdurend af bij wie de macht daadwerkelijk ligt. Soms is er een periode waarin de twee trainers denken het hun selectie duidelijk te hebben gemaakt, maar vaak overheerst de verwarring. “Ze horen twee monden, de een misschien wat feller dan de ander maar wàt ze horen heeft dezelfde strekking. En dat is misschien wel vreemd”, zoekt Koster naar een verklaring.

Zodra het over voetbalzaken gaat hebben beide dezelfde visie, die er kernachtig samengevat op neerkomt dat ze “eerder een doelpunt willen maken dan er een voorkomen”, dat ze dus kiezen voor aanvallend voetbal. Een enkel nuance-verschil daargelaten. Maar dan wordt vaak de gulden middenweg gekozen. “We vullen elkaar dan aan, maar vallen elkaar niet af”, zo omschrijven ze het. Koster en Versluys vormen een complementaire twee-eenheid. Alleen bij triviale zaken komen echte meningsverschillen aan de oppervlakte. Zo sneuvelt er wel eens een cassettebandje “met rotherrie van de ander” tijdens het bijna dagelijkse carpoolen van Nuenen of Valkenswaard naar hun werk in Kerkrade.

Hun grootste strijd voeren ze daarom niet tegen elkaar maar met elkaar tegen het onbegrip dat er over hun werkwijze bestaat. Koster, die voor naïef wordt versleten omdat hij van zijn assistent meer dan een rechterhand heeft gemaakt. En Versluys, omdat van hem wordt gefluisterd dat hij op het baantje van Koster loert. Dat laatste is volgens Versluys op dit moment absolute onzin. “Maar misschien komt er wel een dag dat ik zeg: Pas op Adri, nu wil ik meer, nu komt jouw positie in gevaar. Dat flap ik er dan gewoon uit. Maar we blijven te allen tijde eerlijk tegenover elkaar. Snap je?”