Gedempt ruziën bij kaarsjes en wit doek

Jeugdtheater. Voorstelling: Groen door Oud Huis Stekelbees, vanaf 6 jr. Idee: An de Donder. Eindregie: Dirk Pauwels.Spel: An de Donder, Andre Simon. Gezien: Amsterdam Brakke Grond 7/01. Aldaar t/m 12/01. Tournee t/m eind feb.

De voorstelling Groen van de Vlaamse theatergroep Oud Huis Stekelbees gaat over kleur. Die suggestie wekt althans de programmafolder, met citaten van J. W. von Goethe over de werking van kleuren op het gemoed. Blauw doet koud aan, geel werkt prikkelend en de mengvorm van geel en blauw, groen, geeft rust.

Een man en een vrouw (witte jassen, zwarte coltruien) presenteren zich nadrukkelijk a-theatraal. Gedempt ruziënd brengen ze bij het licht van twee kaarsjes een wit schildersdoek in stelling. De vrouw vult een aquarium met blauw water, de man draagt een vaas met geel water waar hij een zaklamp onder houdt. Op het doek brengen zij de kleuren gescheiden aan, in het aquarium vermengen ze beiden tot groen. Met een tuinslang besproeit de man een bergje groenten. De vrouw geeft hem een flauw raadsel op en trekt rode handschoenen aan. Als de klok elf slaat drinken zij rood water uit een ander aquarium. Een mythische figuur zingt Duitse liederen in de nok van het theater. Later schiet hij een pijl in een zwart-wit geblokte schietschijf. Er hangt een briefje aan met een raadsel: “wat is heerlijker dan goud?”

Het grootste raadsel van al deze onsamenhangende handelingen is, wat de makers met deze voorstelling voor ogen hebben. De onthulling van een tweede inspiratiebron, een vliegensvlug verteld sprookje van Goethe, geeft ook al geen uitsluitsel.

Over kleuren komen we weinig nieuws te weten en de uitbeelding van de verhouding tussen de man en de vrouw blijft steken in vrijblijvende anekdotes. Wel zijn er veel vondsten uit het repetitielokaal. Hadden de makers hun neus maar buiten de deur gestoken en onderzoek verricht naar kleur of naar wat dan ook. Waren ze maar ergens warm voor gelopen. Niet koud of heet, maar lauw blijft nu de toeschouwer.