Komedie spelen

Eerst hadden we de doelman van Cyprus, die in Rotterdam door een zelfgemaakt bommetje ter grootte van een sinaasappel werd bejegend (let u op: bejegend wil niet automatisch zeggen: getroffen).

Toen kwam het staaf-incident contra de keeper van Austria Wien en ditmaal zitten we onzeker aan te staren tegen de steen, welke de sluitpost van Eindhoven tegen zijn schedeldak zou hebben gekregen, toen Telstar en zijn club bezig waren via strafschoppen uit te maken wie door mocht gaan in de race om de Nederlandse beker. Op de televisie zagen we zondagvond hoe het slachtoffer werd afgevoerd. Een deerniswekkend tafereel. Een zakje ijs op het hoofd, dat diep gebogen ging onder schele hoofdpijn of iets dergelijks. Weinig tekst en snel de auto in. Intussen liep een vroegere collega van die keeper, Paul van der Meeren, intensief te speuren naar Het Voorwerp in kwestie. Hij vond het niet. Onderzoek van het beschadigde hoofd wees volgens Telstars medische staf niet op geweld, al had de keeper een "klein vetbuiltje' op de schedel. Ik heb toen ik dat las mijzelf eens afgetast en vond inderdaad iets dergelijks ook bij mij. Toch heeft niemand mij met een steen bewerkt, terwijl juist vele goede wensen mijn deel werden in deze dagen vol nobele bedoelingen.

Nu wil ik niet beweren, dat het hele verhaal verzonnen is, al ben ik laag genoeg van karakter om met deze mogelijkheid ernstig rekening te houden. Ooit hoefde met dit soort verdenkingen geen rekening te worden gehouden. Het was "not done'. Maar die tijden zijn voorbij. In Buenos Aires werd het complete elftal van Feyenoord destijds op bijgeslepen muntstukken onthaald. En waarachtig niet om het consumptieve vermogen van de Rotterdammers te verhogen. De wedstrijd was toen trouwens nog niet eens begonnen. Tegenwoordig is Stanley Menzo al lang niet de enige doelverdediger, die zich behalve tegen de officiële wedstrijdbal moet verdedigen tegen overrijp of juist bevroren fruit. Mocht het binnenkort gaan sneeuwen, dan komen de ijsballen eraan. Het publiek - dat wil zeggen een klein deel daarvan - staat in het teken van kwaad gerucht en dat is niet verbazingwekkend.

Maar een bewijs, dat het bij Telstar inderdaad is gebeurd en dat de verwonding zodanig was dat de keeper onmogelijk voor een volgende penalty kon aantreden, is het niet. Als ik die doelman was geweest, zou ik de verzamelde media van zeer dichtbij mijn kwetsuur hebben laten bekijken. Eerlijk duurt het langst en ik heb niets te verbergen. Het vermoeden van bedrog, aanstellerij of bewuste misleiding om alsnog in de bekerstrijd te blijven, zou dan meteen de kop zijn ingedrukt. Wie een fikse steen tegen de kersepit krijgt, moet daar toch sporen van overhouden. Maar misschien was het helemaal geen steen, maar bij voorbeeld een zacht-gestoofde vrucht. Overkomt dat de heer Lubbers, dan trekt hij zijn colbertjasje uit, laat het schoonmaken en gaat gewoon verder met waarmee hij bezig was. Politiek is incasseren en ook wel profiteren en in de sport proberen sommigen louter te profiteren. Hoewel dat - bedenk ik me nu - in de politiek ook regelmatig voorkomt.

De Tuchtcommissie mag deze gordiaanse knoop pogen te ontwarren. Indien men er niet uitkomt wat de schuldvraag betreft - aangezien er geen bewijs van wel is, noch van niet - dan zou men de voorlaatste en de laatste strafschop kunnen laten overnemen, waarbij dan de Eindhovenaren geen veldspeler in de goal behoeven te zetten, maar de reguliere keeper. Je kunt natuurlijk ook alle strafschoppen laten overnemen, maar waarom ingrijpen in hetgeen correct is verlopen? Het zeer vervelende element is, dat zoveel keepers de laatste jaren een leger van veldspelers voortdurend met het vak komedie spelen bezig zijn, zonder dat dit volkstoneel ooit gestraft wordt voor zijn onwaarachtigheden, dat het geen verbazing mag wekken dat ook de doelmannen hun steentje gaan bijdragen.