Brave gokkers en bedeesde meiden

Voorstelling: Guys & Dolls, musical van Frank Loesser, Jo Swerling en Abe Burrows, door Stichting Musical Amsterdam. Vertaling: Per Justesen. Decors: Jan van Hemert. Muziek o.l.v. Robert Eliscu. Regie: Hans Hamstra. Gezien: 5-1 in de Kleine Komedie, Amsterdam. Aldaar t-m 26-1.

Guys & Dolls is een aardige, vaardige musical, geschreven in 1950, maar nog niet eerder in Nederland vertoond. De vertaalde versie, die sinds zondag maar liefst drie weken in de begeerde Kleine Komedie staat, wordt dan ook met enige trots gepresenteerd en met professionele allure aan de man gebracht - een cast van ruim dertig man, een kapel in de orkestbak met een toepasselijk romige klank, een uitstalkast van fleurige kostuums en een afwisselende reeks pittoreske toneelbeelden. Des te spijtiger dat die schone schijn bedriegt.

De door Hans Hamstra voortgestuwde Stichting Musical Amsterdam heeft ten doel talentvolle jongeren een fraai verzorgd podium te geven en daarmee de kans om te worden opgemerkt door het beroepscircuit. Bij eerdere produkties is dat inderdaad in enkele individuele gevallen gelukt. Tot dusver zijn zij echter uitzonderingen, de meerderheid is in de amateursector gebleven. Ditmaal zal het, vrees ik, niet anders zijn.

Het niveau waarop deze Guys & Dolls zich afspeelt, is het amateurniveau. Ik heb veel respect voor wat Hamstra tot stand heeft gebracht, maar het zou misleidend zijn het met de mantel der liefde te bedekken: geen van de spelers beschikt over het aplomb dat nodig is om het Newyorkse gokkersmilieu, waarin een romance met een Heilssoldate tot komische verwikkelingen leidt, tot leven te brengen. Niemand komt verder dan een nauwgezette uitvoering van de regie-aanwijzingen. De charme van de onbetrouwbaarheid ontbreekt, de gokkers zijn te braaf en hun meiden niet wulps genoeg, veel van de vinnige hardboiled grappen en de liedteksten gaat door de bedeesde toon verloren en het tempo ligt veel te laag.

Een jaar of wat geleden kon de Stichting Musical Amsterdam de professionele pretenties, bij gebrek aan concurrentie, nog wel waarmaken. Maar de musical is in Nederland de laatste jaren kwalitatief èn kwantitatief een volwaardig genre geworden, dat met goede bedoelingen geen genoegen meer neemt.