Bowling Greens geslaagde vakantietrip

HAARLEM, 6 JAN. Al weken voor het vertrek uit de Verenigde Staten keken spelers en begeleiders van Bowling Green State University uit naar "het reisje'. Dat ze waren uitgenodigd om op de internationaal hoog aangeschreven Haarlemse Basketbalweek acte de présence te geven werd als een grote eer ervaren. Hooggespannen verwachtingen voor wat betreft het sportieve resultaat had niemand. Zelfs de grootste optimist durfde er niet vanuit te gaan dat het in eigen land uiterst modale college-team het sterke Litouwen of de geroutineerde kampioen van Nederland, Den Helder, een pak voor de broek zou kunnen geven. Maar het zou hoe dan ook een goede ervaring voor de jeugdige basketballers worden, wist Jim Larranaga, de coach. En dat het speelschema ook nog ruimte liet voor toeristische uitstapjes - een middagje naar Volendam en een boottochtje door de Amsterdamse grachten - waardeerde hij zeer, want de studerende basketballers moesten zich ook een beetje kunnen ontspannen. Ze hadden tenslotte kerstvakantie van school. Eenmaal in Haarlem verloor Bowling Green zoals verwacht van Litouwen. In de tweede en laatste groepswedstrijd leken de Amerikanen voor een verrassing te kunnen zorgen, maar na een spannende slotfase moesten ze toch de eer, de punten en de kwartfinale-plaats aan Den Helder laten. Wat restte was een plaats op de tribune om van daar het toernooi te volgen en - toch mooi meegenomen, leuk om thuis over te vertellen - extra tijd om wat meer van Nederland te bekijken. Maar toen gebeurde er voor de Amerikanen (tot ontsteltenis van de organisatie) een klein wonder: Olympiakos Piraeus, een van de favorieten voor een finale-plaats, verliet het toernooi. De Grieken moesten onverwachts in eigen land een competitie-wedstrijd afwerken en zouden niet in Haarlem terugkeren. Het lot moest beslissen welk team (Bowling Green of Hapoel Tel Aviv, beide ploegen hadden een doelsaldo van minus twintig) de plaats van Olympiakos mocht innemen. Met een vreugdedans midden op de speelvloer van de Kennemersporthal begroette coach Larranaga het geluk dat Bowling Green ten deel was gevallen en de spelers haalden hun reeds ingepakte shirtjes weer uit de koffer.

En de shirtjes bleven uit de koffer. Want Bowling Green, dat in het toernooi groeide en met spectaculair aanvallend spel het publiek en masse achter zich wist te krijgen, nam in de kwartfinale revanche op Den Helder en zorgde in de halve finale voor een daverende verrassing door de Europese topploeg Kalev Tallinn te verslaan (92-89).

In tegenstelling tot de Bowling Greeners zelf en het publiek, dat met name de individuele acties van de 1.80 meter lange Michael Huger (uitgeroepen tot Most spectacular player van het toernooi) zeer wist te waarderen, was de organisatie van de Haarlemse Basketbalweek minder te spreken over de finale-plaats van Bowling Green. Op de in de Verenigde Staten veel gehanteerde klassementen die een indicatie geven van waar een team ten opzichte van de concurrentie staat, neemt de ploeg van Larranaga een wel heel bescheiden plaats in. In de eigen competitie (de Mid-American conference), die qua sterkte nationaal gezien de 32ste plaats inneemt, moet Bowling Green zo'n zeven college-teams voor zich dulden. De internationale reputatie die de Haarlemse Basketbal Week geniet (het evenement is de afgelopen jaren door insiders in Amerika en Europa omschreven als "prestigieus') zal door de finale-plaats van een op papier uiterst middelmatig college-team weliswaar niet opeens als sneeuw voor de zon verdwijnen, maar er ook zeker niet door worden vergroot. Een eindstrijd tussen Australië en bijvoorbeeld Kalev Tallinn had de organisatie dan ook beter bekoord.

Bij basketbal worden wedstrijden echter rond de basket beslist en niet in rokerige bestuurskamertjes. Coach Larranaga kon daarom gistermiddag, aan het eind van de wedstrijdbespreking, tegen zijn spelers zeggen: “Dit is waarschijnlijk de enige kans in jullie leven dat je op een groot internationaal toernooi de eerste plaats kunt behalen. Go for it.” Maar tegen het fysiek sterke en ervaren nationale team van Australië kwamen de jonge spelers (gemiddelde leeftijd twintig jaar) er niet aan te pas. De zware en zenuwslopende wedstrijd achttien uur eerder tegen Kalev Tallinn had de Amerikanen teveel kracht gekost: de snelheid en precisie waren uit hun spel verdwenen. Gebroken en teleurgesteld over de geringe tegenstand die ze hadden kunnen bieden (eindstand 57-93) moest, onder een ovationeel applaus van de 3400 toeschouwers, genoegen worden genomen met de tweede plaats en bijbehorende prijs.

Al te lang zal de deceptie bij de spelers vermoedelijk niet duren. Bij terugkomst in Bowling Green zullen de prestaties van het team in de annalen van de State University met sierletters worden bijgeschreven en op de campus zullen de basketballers hun mede-studenten nog wekenlang over het "vakantie-reisje' moeten vertellen. En het zullen niet de toeristische attracties van Nederland zijn waarover verhaald zal worden...

Wat het hoogtepunt van de Haarlemse Basketbalweek had moeten worden, liep gistermiddag voor de 3400 toeschouwers in de uitverkochte Kennemersporthal uit op een teleurstelling. Australië, vierde op de Olympische Spelen van Seoul en bezig met de voorbereiding op Barcelona, was in de finale veel te sterk voor het vermoeide college-team van Bowling Green. Na een 48-38 ruststand liepen de fysiek sterke Australiërs met gemak uit naar 93-57.

Van de vier Nederlandse deelnemers aan het toernooi behaalde Den Bosch het beste resultaat. Na de nederlaag in de halve finale tegen Australië (65-107), verloor het team van coach Roy Leysner in het duel om de derde plaats nipt (94-96) van Kalev Tallinn uit Estland. Landskampioen Den Helder sloot het matig en ongeïnspireerd gespeelde evenement met een positief resultaat af. Litouwen werd met met 99-89 verslagen, goed voor de vijfde plaats in de eindrangschikking. Weert en Haarlem hadden het toernooi na de twee verloren groepswedstrijden begin vorige week al moeten verlaten.

De tiende Basketbalweek trok meer toeschouwers dan ooit te voren: 28.000, zesduizend meer dan in 1990, het oude recordjaar.