Hollands Dagboek: ROB VAN VUURE

Rob van Vuure (46) woont in Schagen en was jarenlang hoofdredacteur van achtereenvolgens Libelle en Margriet. Nu: adjunct-directeur van de Geïllustreerde Pers (VNU) en hoofdredacteur Viva. Deze weken: voorbereiding afscheid Viva, voor een jaar benoemd als algemeen hoofdredacteur Avenue en adviseur bij het tv-middagprogramma Service Salon.

Kerstnacht

We zijn in Bay, Franse Ardennen, in onze boerderij en wandelen door het bos naar de nachtmis in Blanchefosse, een ander klein boerendorpje. Zoiets bestaat niet meer in Nederland. Klein kerkje met prachtige losse beelden, vermolmde banken, acht boerinnen die bij de kribbe "Stille Nacht' zingen.

Woensdag (1ste Kerstdag)

Gewekt, zoals altijd hier, door de haan. Ons Franse leven begint met stokbrood halen, de boulangerie is ook met Kerstmis open. Iedereen werkt hier altijd en eeuwig - van 's ochtends vroeg tot vroeg naar bed. Ik hoor mezelf altijd liegen over mijn "druk-zijn' in Holland, alleen maar om mijn luierbestaan in Frankrijk wat te rechtvaardigen.

Ik lees alle Avenue's van de laatste anderhalf jaar. Avenue is voor mij een nieuwe wereld. Een maandblad, geen weekblad deze keer - dus in sommige opzichten minder druk. Minder ideeën nodig, minder covers maken, minder mensen voor wie je verantwoordelijk bent. Dat zal wennen zijn.

Moet een verhaal voorbereiden over de invloed van massabladen (Libelle, Margriet). Sinds prof.dr. A.A. Haspels, de gynaecoloog, met pensioen is, heb ik mijn "opening'. Hij zei in één van zijn afscheidsinterviews: ""Toen er een lichtere pil op de markt kwam, heb ik een jaar lang geprobeerd de huisartsen zover te krijgen dat ze uitsluitend die voorschreven. Dat hielp niks. Ik merkte dat interviews in Libelle en Margriet wel de juiste uitwerking hadden. De vrouwen gingen er zelf om vragen. Daardoor vond de overstap op de lichte pil in Nederland vijf jaar eerder plaats dan in Duitsland.'' (Het Parool, 14- 2-1990).

Zelden krijg je het zo aangereikt.

Ook leuk in Frankrijk: de open haard, de roofvogels om het huis, de kolenkachel. Zoon Jaap (15; Jaap: "Bijna 16'), Hollands aardgaskind, vindt een kolenkit wel een tof ding. Traditie met kerst: ik neem alle uitgeknipte schaakrubrieken van het laatste jaar door, en speel wat na. Het leuke van de meeste schaakrubrieken is, dat ze ook zo goed geschreven zijn. 's Avonds: met onze Franse overburen boerenkool gegeten. Dit Hollandse fenomeen kennen ze in Frankrijk niet. Buurman bracht een stuk zelfgeschoten wild zwijn mee. Na 2 uur Frans praten wel weer genoeg gegeten en gedronken.

Donderdag (2de Kerstdag)

Gewekt door de haan. De vuilniszakken buiten zijn volledig opengescheurd en geplunderd. Door vossen, marters, wilde katten. Ook een manier van gescheiden afvalverwerking. Ik lees me te pletter aan tijdschriften en kranten, en genereer veel ideeën. Voor Viva, voor Avenue, voor Service Salon. Het is maar net hoe je naar een krant of nieuwsbericht kijkt. Soms lees ik een krant twee keer, 'n keer met Viva-ogen, 'n keer met Avenue-ogen. Hoe zal 't met Gorbatsjov zijn? We hebben hier geen tv, geen telefoon, geen nieuwe kranten. 's Zomers rij ik dagelijks naar een bepaalde heuvel om (auto)radio Tour de France te kunnen horen.

Vrijdag

Terug naar Holland, steevast vier uur rijden. Goede gewoonte: elkaar voorlezen tijdens de rit. Margot leest uit De Val van August Willemsen en stukjes uit Over alles (Nico Scheepmaker).

Daar ligt-ie dan, bij Hazeldonk-Oost: de eerste Viva met de Uitkrant. Wat kneep ik hem, een jaar geleden. Viva doen, ja of nee? Daarom extra leuk, deze maanden. Viva back in town. En nu ook nog met de Uitkrant samen. Straks Inter(magazine) bij Avenue. Moet je eens nagaan wat voor "waar' je dan krijgt. In elk gesprek met Huib (Boermans, direkteur GP), Theo (Temmink, hoofdred. Inter) vliegen de ideeën over tafel. De blad-identiteiten blijven, maar we plannen een paar schitterende, gezamenlijke themanummers.

Ik regel een ideeënvergadering met de hele Avenue-redactie, tegelijkertijd stel ik mijn Viva-afscheidsborrel vast. Het is dit jaar al weken oud & nieuw.

Zaterdag

En wat vind ik bij antiquariaat AioloZ in Leiden? Een briefje, uit 1967, aan de heer J.W. Groothuyse, arts, met het resultaat van een serologisch onderzoek op syfilis bij patiënt G.K. van het Reve. Gezond! ""Patiënt behoeft niet terug te komen'', schreef Reve erbij. Voor vier tientjes kan ik het bij mijn collectie voegen, een verkleinde kopie gaat in Brieven aan mijn lijfarts.

In Leiden langs wat kiosken. Ik krijg al oog voor Avenue. Viva is bijna uitverkocht. Nog beter vergaat het Libelle en Margriet. December is bij uitstek een maand voor de massa-vrouwenbladen: thuis, en even geen boze wereld. De zómer is voor Viva gemaakt: aktie, er op uit, je lijf nóg mooier, Vive la vie.

's Avonds naar Utrecht: eten met Arie en Atty om de laatste aflossing van een schilderij te vieren. Margot "wil' weer in mijn auto, want het won-der-scho-ne-he-le-maal niet kitscherige dashboard-kerstboompje heb ik voor een jaar opgeborgen.

's Nachts in de auto leest Reve voor uit De Avonden, ik zit in cd nr. 6. Wat kun je op dit gebied veel doen met Avenue. Dat is het leuke van een nieuw blad. Bij Libelle & Margriet dacht ik vaak: als ik nu bij Viva werkte, of bij Avenue, of bij een mannenweekblad - dan zou dat of dat idee wèl kunnen. Nu kan het dus.

Zondag

Zoon Jaap brengt De Krant op Zondag rond. Aardig om op deze directe manier het oplageverloop te kunnen volgen. Karin Bloemen heeft blijkbaar weer een rondje getelefoneerd. Niet overdreven: ik zie alle landelijke dagbladen en kijk alle tijdschriften door.

Gelukkig is ook 19Nu erbij, uitgave van de Stichting Public Relations Land- en Tuinbouw. Uniek in het genre. En... elke keer weer goed voor een idee, met welke ogen ik ook kijk. Nieuwe ontwikkelingen zijn altijd interessant. Wanneer vinden ze aardappels uit die je niet hoeft te schillen? Bijna elke zondag plan ik de kookweek, ik schil en regel steevast voor een paar dagen.

Maandag

Vergadering bij Service Salon. Nog één week en er begint iets unieks: Avro, KRO en NCRV starten, vier keer per week, het gezamenlijke middag-tv-programma. We plannen een paar stunts waar niemand om heen kan (maandag a.s., 6 januari om 16.10 uur, Nederland 1).

Snel naar Viva, waar door sommigen altijd (soms zelfs op zondag) gewerkt wordt. Coverteksten doorgenomen. Persmap geëvalueerd.

Louki (Boin, hoofdred. Avenue) praat me bij over Avenue. Het gaat goed met de advertentiebezetting en de reacties op de Avenue-Inter(magazine) samenwerking zijn zoals we hoopten.

's Avonds bijeenkomst van het Alibi-Genootschap. Het Alibi-Genootschap bestaat uit 10 personen (+ wachtlijst). We geven steeds aan een kunstenaar opdracht iets te maken in een exclusieve oplage van 10. Een schaal, een vaas, een kastje - noem maar op. We bespreken ons stoelenproject. Tien dezelfde stoelen worden door tien verschillende kunstenaars "bewerkt' en in februari, in België, tentoongesteld. Yola Hesselberth heeft mijn stoel onder handen.

Op weg naar huis even langs mijn ouders. Niet alleen voor de oma-soep (scheelt twee dagen koken). Vader heeft afscheid genomen als Zaans federatie-voorzitter van de PvdA, ruim 43 jaar actieve politiek zit erop. (Sinds Vorrink!) Doet het me straks wat minder pijn als de PvdA bij de verkiezingen verliest.

Dinsdag

De dinsdagochtend is binnen VNU een bijzondere ochtend: de losse verkoopcijfers komen binnen. Ik weet nog hoe ik me voelde, toen een half jaar geleden bleek dat het met Viva ging lukken. Want je merkt iets altijd het eerst in de losse verkoop. Gaat het daar goed, dan volgt de rest van de oplage vanzelf. Gaat het daar niet goed, dan moet je wat doen - voordat de rest vanzelf volgt. Goeie dag voor Viva!

Oudjaar vieren we bij mijn zusje. De lang verwachte Triviant-avond. Ook nichtje Lottie (14) draait goed mee. Ze leest Tina en af en toe Popfoto en Yes. De VNU is tevreden over haar, want zo is het de bedoeling. Nichtje Anna (3) steelt trouwens de show. Twee jaar geleden verontrustend ziek, nu hartstikke gezond en hartstikke lief. Kijk eens Anna, je staat zelfs in de krant! 's Nachts gebeurt er iets wat je, als het slecht afloopt, elk jaar weer leest. Al het vuurwerk van Jaap knalt, op straat, in één keer uit elkaar. Een rotje van buurman verzeilde in het voorraad-emmertje. Alles loopt goed af, maar de donderslag werkt nog uren na.

Woensdag 1 januari

Benieuwd wat de massa-tijdschriften dit jaar met dieet en horoscoop doen. Want daar draait het om, de eerste weken van het jaar. (Afvallen, wat brengt de toekomst en waar gaan we heen op vakantie?)

Vanaf morgen weer een normaal werkleven, nog twee dagen zonder files. Twee weken lang de zoen-stress. Gelukkig nieuwjaar, en dan nul, een, twee of drie keer zoenen? Hoe te ontwijken? Zit mooi item in. Voor Viva. Voor Service Salon. Voor Avenue. Met veel beeld en sociologen. 't Is maar net met welke ogen je er naar kijkt.