De list

Er was eens een man die trouwde met een vrouw die de mooiste benen van de stad had. Mooie lange benen met een prachtige gespannen zachte huid en golven en lijnen van een wonderbaarlijke schoonheid.

Iedereen bleef met open mond staan als ze voorbij kwamen en het was voor je eigen benen moeilijk er niet achteraan te gaan. De vrouw zelf was ook heel aantrekkelijk en zeer oplettend en zuinig op haar benen. Bij het huwelijk had ze dan ook bedongen dat ze nooit hoge hakken zou hoeven dragen.

Dat was nou net wat de man zo graag wel wilde. Hij viel bijna flauw bij de gedachte haar prachtige benen zo mooi op de hoge hakken gespannen te zien. Vaak probeerde hij het onderwerp van de hoge hakken aan te snijden maar nog maar nauwelijks waren de eerste woorden over zijn lippen of ze viel hem al lachend in de rede en zei gedecideerd. "Je weet wat we hebben afgesproken..!' De man moest dus een list verzinnen, hij had er alles voor over.

Twee jaar lang sprak hij nooit meer over hoge hakken, maar kocht wel vaak schoenen voor zichzelf. Mooie handgemaakte schoenen. 's Nachts kwamen van over de hele wereld de beste schoenmakers naar een afgelegen plek in het bos om hem de schitterendste schoenen aan te meten.

In de stad begon het op te vallen dat de man van de vrouw met de mooie benen zulke wondermooie schoenen droeg. Iedereen bleef betoverd stilstaan als hij langzaam lopend langskwam. De sterren schitterden onder de zolen en als bij paarden sloegen de veters op het glanzende leer.

Toen liep hij eindelijk weer sinds lange tijd samen met zijn vrouw door de stad. Je hoorde de mensen duidelijk over zijn schoenen praten, zij botsten tegen elkaar op, paarden steigerden en trams liepen gierend uit de rails.

De volgende morgen werd hij wakker van het tikken van hoge hakken in de straat en een enorm rumoer in de stad.