Volleybalteam voorkomt op de valreep dieptepunt

APELDOORN, 30 DEC. Op de valreep leek de Nederlandse volleybalploeg met de scheidende coach Harrie Brokking op de bank nog een flink dieptepunt mee te gaan maken. Oranje verloor gisteravond laat in de halve finale van het Nationale Nederlanden-toernooi in Apeldoorn de eerste twee sets van een B-keus uit de voormalige Sovjet-Unie en op de tribune in de volle Americahal werd de thuisploeg voor “een stelletje recreanten” uitgemaakt.

Ook Brokking kreeg de volle laag. Hem werd aan het begin van de derde set door een toeschouwer op de tribune achter de Nederlandse bank te kennen gegeven dat hij maar beter meteen kon opstappen. De coach kreeg echter steun uit een ogenschijnlijk onverwachte hoek. Avital Selinger, aanvoerder en spelverdeler, nam het voor de verguisde Brokking op. De bondscoach: “Hij vertelde de andere spelers dat niet ik, maar het team moest opstappen. Want wij spelen slecht, zei hij.” Die harde woorden van de captain hadden blijkbaar effect, want Nederland won daarna drie sets (3-2) en plaatste zich alsnog voor de eindstrijd van vanavond tegen Cuba. “We moeten dat eikeltje op de tribune dus eigenlijk dankbaar zijn”, sprak Brokking na afloop.

De Nederlandse ploeg miste in de eerste twee sets alle bezieling en liet zich gewillig wegspelen door de Russen in de nog oude shirts met de letters "CCCP' op de borst. Brokking zat zonder bezieling op de bank en de bijna 4000 toeschouwers roerden zich ook niet of nauwelijks. De opmerkelijke ommekeer vond halverwege de derde set plaats. Ineens ging het team draaien en veranderde het publiek in een uitbundig meelevende menigte. De overwinning werd als een kampioenschap gevierd en zelfs de stoïcijnse Brokking toonde blijdschap en emotie. “Dit is een overwinning van het collectief.”

Brokking sprak na afloop aan de rand van het speelveld over de young kids. Daarmee doelde hij op jonge spelers als Marko Klok, Olof van der Meulen en Bas Koek, de stand-in van Ron Zwerver. De drie speelden in het tweede deel van de wedstrijd sterk. Ze zijn door Brokking bij de selectie gehaald en behoren dus niet tot de groep spelers die expliciet de terugkeer van de oude meester Arie Selinger bewerkstelligden. “Of dat mijn jongens zijn? Het zijn allemaal mijn jongens”, aldus Harrie Brokking. “Maar ik ben wel trots op Bas, Marko en Olof, ja.” Brokking klonk een beetje meewarig toen hij over bepaalde spelers sprak. “Bas (Koek, red) is echt een hele goede volleyballer. Die heeft al die maanden op zijn sodemieter gehad, niet te geloven.” Brokking oordeelde dat het met het oog op het Olympisch jaar een geruststellende gedachte is dat een aantal jonge internationals een goed niveau kan halen. “Het is nooit een leuk moment om spelers te moeten verlaten waarmee je lekker hebt gewerkt”, antwoordde hij op een vraag over zijn aanstaande vertrek bij de selectie. “Maar het hoort nu eenmaal bij de topsport. Spelers komen en gaan, coaches ook en zij komen ook weleens terug.” Met dat laatste doelde Brokking uiteraard op Arie Selinger. Hij moest dan ook lachen om zijn eigen spitsvondigheid.

Brokking herhaalde ook nog maar eens dat hij een contract heeft tot het einde van volgend jaar. Officieel is daar nog steeds geen verandering in gekomen. En dat is vervelend voor alle betrokkenen. Er lijkt geen einde te komen aan de kwestie die financieel moet worden afgehandeld. Bondsvoorzitter Bert Funk meldde gisteren in Apeldoorn alleen dat hij niets meer kon zeggen dan dat de advocaten van beide partijen zich over de zaak buigen. Hij deed gespeeld laconiek over de situatie. “De ploeg wint steeds. Dat vind ik geweldig”, aldus Funk. Speler Henk-Jan Held verwoordde na de zege op de Russen echter de algeheel heersende stemming. “Het wordt hoog tijd dat we weten waar we aan toe zijn.” Morgen gaan de internationals voor drie weken op vakantie. “Maar als we dan geen zekerheid over de toekomst hebben blijft alles toch in je kop zitten.”

Middenaanvaller Held is het afgelopen jaar de meest constante speler van het team gebleken. Gisteravond speelde hij voor zijn doen echter zeer matig. “Ik had echt zin om lekker te spelen. Maar ik merk toch dat al het gedoe invloed op me heeft. Onbewust misschien. De verhouding tussen de trainer en de spelers is niet goed meer en er is de laatste tijd ook niet optimaal getraind.” Het opmerkelijke herstel tegen de Sovjets - met slechts twee spelers uit het basisteam dat in september Europees kampioen werd - zou misschien anders kunnen doen vermoeden. Dat was echter misleidend. Een aandachtig kijker kon zien dat Brokking nog nauwelijks contact heeft met de geblesseerd op de bak zittende Boudrie en Benne, met de bijna herstelde Zwerver (hij speelde de eerste twee sets) en met Avital Selinger. De coach benaderde zijn aanvoerder na het behalen van de winst vrij uitbundig, maar de speler onderging onbewogen de omhelzing van Brokking.