Doe kwaad en kijk niet om

Hij is groot, hij heeft geld, hij heet JESUS GIL Y GIL en hij schept schandalen zoals een ander telefoongesprekken voert.

Het is de makkelijkste manier om met de rest van de wereld te communiceren. Wie dit jaar in Spanje overzomerde heeft hem iedere week op zijn televisiescherm kunnen zien. Breed onderuitgezakt op een tuinstoeltje of met de tors over de rand van een bubbelbad, maar altijd omringd door een dozijn SCHAARSGEKLEDE SCHONEN die het televisiekanaal Tele 5 goedkoop in Zuid-Amerika had aangeschaft. ""Ik ben nu eenmaal de populairste man van Spanje,'' zegt Jesus Gil.

De populairste man van Spanje is zijn carrière begonnen als bouwondernemer in de jaren zestig en als bouwondernemer schiep hij ook zijn eerste schandaal. In het ontwerp van een supermarkt in de provincie Segovia liet hij enkele wijzigingen aanbrengen die naar zijn inzicht de voltooiing zouden bespoedigen en de kosten flink zouden drukken. Tijdens het openingsfeest kwam het plafond naar beneden: 58 doden, 147 gewonden. Gil ging een half jaar de GEVANGENIS in, maar kreeg daarna van generaal Franco gratie. Ieder ander zou met de staart tussen de benen zijn afgedropen, opgelucht maar aangeslagen. Gil doet echter kwaad en kijkt niet om. Hij betaalde de nodige boetes en begon in hoog tempo de kusten van Spanje vol flatgebouwen te zetten, geholpen door de festivalconjuctuur van de jaren zeventig en tachtig. ""Ik heb al meer dan driehonderd miljoen peseta's en ik weet niet wat ik met dat geld moet doen'', zei op een gegeven moment Jesus Gil.

Atletico de Madrid

De ondernemer besloot om met zijn driehonderd miljoen peseta's voorzitter van een voetbalclub te worden. Hij koos Atletico, de volkse tegenhanger van Real Madrid, tweede club van de stad en eeuwig verongelijkte nummer drie van Spanje. De verkiezingen won hij met gemak omdat hij zelf spelers meebracht, zoals de Portugese international PAOLO FUTRE, en hen, zoals hij trots verkondigde, met ZWART GELD vorstelijk kon betalen. Het eerste elftal speelde vanaf dat moment met het woord "Marbella' op de borst, want in deze mondaine badplaats heeft Gil de laatste jaren zijn onroerend goed-belangen geconcentreerd. Betaalde Marbella ook voor die reclame, vroeg een roekeloos verenigingslid tijdens een jaarvergadering. Gil ontplofte. De financiën van de club zijn een zaak van de voorzitter en van de voorzitter alleen, liet hij weten. ""De leden van Atletico behoren tot de laagste sociale klasse, als ze geen drugsverslaafde in de familie hebben, is er wel een prostituée,'' weet Jesus Gil.

Sinds de voorzitter in zijn eentje de teugels in handen heeft, zijn de jaarvergaderingen van zijn vereniging vaste onderwerpen voor het televisiejournaal en de sportieve resultaten op zijn zachtst gezegd wisselvallig. Aan het begin van het seizoen belooft Gil zijn mannen forse premies voor iedere overwinning, maar als de rekening te hoog oploopt trekt hij die belofte weer in. Valt het spel van de ploeg tegen, dan komt dat doordat de trainer van dienst de tactische inzichten van de voorzitter niet deelt. Atletico versleet negen trainers in vier seizoenen. Nummer tien geeft toe, dat hij tabletten slikt tegen de zenuwen. Toch is hij niet de enige op wie Gil zijn pijlen richt. Ook het scheidsrechterskorps, dat voor een groot deel uit corrupte FLIKKERS bestaat, en de voetbalbond, een vereniging van criminelen, dragen er schuld aan dat Atletico de Madrid nog altijd geen kampioen van Spanje, Europa en de wereld is. ""Het enige wat niet verrot is in het Spaanse voetbal, is de bal,'' meent Jesus Gil.

De reine Gil werd de afgelopen jaren wegens belediging en obstructie tot een hele reeks boetes en uitsluitingen veroordeeld. De vereniging van scheidsrechters adviseerde haar leden geen wedstrijden van zijn club meer te fluiten. Vorige week werd het de voetbalbond definitief te veel: Gil is voorlopig als voorzitter geschorst, hij krreeg een boete van tien miljoen peseta's en het stadion van Atletico mag niet gebruikt worden voor de derby tegen Real Madrid. Gil benoemde zijn zoon tot plaatsvervanger en kondigde aan de strijd tegen zijn "politieke vijanden' niet op te geven. Intusssen heeft hij in de afgelopen tijd echter ook voor het eerst zijn trouwste aanhangers van zich vervreemd door een contributieverhoging van vijfenzestig procent af te kondigen. ""Dat heb ik gedaan omdat ik er toevallig zin in had,'' legde hij een groepje verontruste leden uit. Er zit echter vermoedelijk iets anders achter. De voetbalbond eist dat de profverenigingen komend jaar besloten vennootschappen worden en de leden zullen als eerste in de gelegenheid zijn een aandeel te kopen. Hoe minder socios er echter overblijven om gebruik te maken van hun voorkeursrecht, des te meer aandelen zijn er voor de voorzitter, die onlangs een vordering ter hoogte van vele miljoenen op de balans van de club heeft laten zetten. ""Ik ben een misdadiger die slechts voorwaardelijk op vrije voeten is, net als de andere voorzitters'', bekent Jesus Gil.

Redder van Marbella

Normale stervelingen zouden hun handen vol hebben aan een bouwonderneming en een voetbalclub. Zo niet de vrije vogel Gil. Begin van dit jaar bracht hij in het geheim een groep gelijkstemden bijeen die hem in de politiek moesten lanceren. Zijn eerste doel: het burgemeesterschap van Marbella. Zijn programma: het herstel van rust en orde binnen de gemeentegrenzen, de verdrijving van lawaaiige en drugsgebruikende jongeren, de stichting van een putódromo (eroscentrum) voor straathoeren en de spoedige verkoop van honderden leegstaande appartementen, die hij de afgelopen jaren had gebouwd. Zijn partij: de Grupo Independiente Liberal, kortweg GIL. Bij de gemeenteraadsverkiezingen vaagde GIL alle traditionele partijen van de kaart en veroverde de groepering negentien van de vijfentwintig zetels. Half juni liet de lijsttrekker zich op het dorpsplein door duizenden volgelingen inhuldigen als "Redder van Marbella'. Hij beloofde de gemeente vijfduizend eenheden sociale woningbouw, een monorail, een vliegveld, een kabelbaan, een slachthuis, een congreshal, een bioscoopcentrum, een schouwburg, een amfitheater, een kantoorpark, de hoogste fontein van Spanje en haar naam in metershoge letters op de rotsen, naar het voorbeeld van HOLLYWOOD. ""Ik ben uniek, ik ben onnavolgbaar, ik ben de beste burgemeester van de wereld,'' riep Jesus Gil.

De beste burgemeester van de wereld installeerde zich niet in het gemeentehuis maar in zijn eigen "Club Immobiliario Financiero', want het aantrekken van investeerders acht hij belangrijker dan het besturen van de ambtenarij. Hij houdt contact met de gemeente via een stoet "speciale medewerkers' en met zijn draagbare telefoon. De gemeentebegroting van het 85.000 zielen tellende Marbella bedroeg voor zijn aantreden 12 miljard peseta per jaar, maar de nieuwe burgervader zegt minstens 100 miljard nodig te hebben. Dat geld zal hij bij de honderdveertig bankfilialen die de hoofdstraat telt niet krijgen, want de meeste banken wantrouwen zijn solvabiliteit. Gil heeft zijn hoop gesteld op buitenlandse investeerders, in het bijzonder op Engelsen, Japanners en Arabieren, die tegen betaling toestemming kunnen krijgen om de gemeentelijke bouwvoorschriften te negeren. De Arabische SJEIK HANANI was slechts één van degenen aan wie hij het voorstel deed om een paar extra verdiepingen op een geprojecteerd hotel te zetten en de opbrengst te delen ""met het volk''. Hij ging er niet op in, maar zijn neef Ashamawi gaf uit naam van de Arabische gemeenschap in Marbella wel een twaalf meter lange limousine aan Gil cadeau, om zich voortaan stijlvol te kunnen verplaatsen. Gil gelooft heilig in het opzetten van public-private partnerships waarin de gemeente van haar kant vooral vergunningen inbrengt en is de afgelopen weken herhaaldelijk naar Gibraltar gereisd om het daar overvloedig beschikbare zwarte geld voor dit doel aan te boren. ""De koning heeft het gezegd, de paus heeft herhaald en nu zeg ik het: het moet uit zijn met de corruptie,'' verzekert Jesus Gil.

Krotten afgebroken

De SAOEDISCHE PRINSEN, de Libanese wapenhandelaren, de uitgerangeerde filmsterren (Roger Moore), de verflenste adel (Bismarcks, Hohenlohes), de eenzame prinses SORAYA en de twintigduizend gepensioneerde Engelsen die men vooral 's zomers in Marbella aantreft - allemaal zijn ze tot nu toe heel tevreden over het nieuwe, onkreukbare bestuur. Gil heeft de straten laten vegen, de zigeuners verjaagd en het centrum vol met plantenbakken en palmbomen gezet. Hij heeft braakliggende grond onteigend en krotten afgebroken - als eerste dat van zijn voorganger, de socialistische burgemeester, midden in de nacht, en met diens vrouw en kinderen er nog in. Maar vooral heeft hij de veiligheid op straat verhoogd door de politiemacht te verdubbelen en te laten trainen door twee voormalige agenten van de Mossad. De politie van Marbella moet een keurkorps worden. De goedkope hoeren zijn verjaagd en de dure gebleven, want van hen heb je volgens de burgemeester nu eenmaal geen last. ""Als ik zelf een vrouw was, zou ik me geven aan iedere willekeurige man met een gezonde seksuele trek. Zo'n gul karakter heb ik nu eenmaal,'' heeft Jesus Gil uitgelegd.

Het nieuwe imago van Marbella heeft de gulle Gil een zomer lang zelf gepresenteerd in een veelbekeken show op het pretkanaal Tele Cinco. Niet de Zuid-Amerikaanse dansmariekes, de middelmatige shownummers, de flauwe humor of de "reportages' omtrent het pittoreske Marbella, maar vooral de burgemeester zelf was verantwoordelijk voor het succes van Las noches de tal y tal. Gil hield monologen over alles, van het bakken van eieren tot het privéleven van politici en sportfiguren. Maar vooral sprak hij over SEKS. Hij is er vóór. En liet dat blijken. Ieder moet maar doen wat hij niet laten kan. ""Ik heb erg veel succes bij vrouwen. Ik merk dat veel van hen graag kinderen zouden willen hebben die net zo intelligent zijn als ik ben. Maar mijn vrouw houdt me kort. Ze heeft gezegd dat ze een snijplank klaar heeft gelegd om mijn ding in stukjes te hakken als ze me betrapt,'' onthulde Jesus Gil.

Het succes van de openhartige ondernemer baart veel mensen in Spanje zorgen. In hoofdartikelen en ingezonden stukken werd zijn aantrekkingskracht het afgelopen jaar talloze malen op de snijplank gelegd en door vooraanstaande intellectuelen geanalyseerd. Dat zijn volkse humor aftrek vindt, is tot daar aan toe. Dat geldverdienen en consumeren in hoog maatschappelijk aanzien staan, geldt niet alleen voor Spanje. Maar de gretigheid waarmee Gil's autoritaire optreden wordt aanvaard en de weerklank die zijn tirades tegen de politiek hebben gevonden, bewijst volgens sommige critici hoe zwak de wortels zijn van het pas vijftien jaar oude democratische bestel. Nog beduchter dan voor zijn huidige populariteit zijn de zittende politici dan ook voor de toekomstplannen van deze kruising tussen Ronald Reagan en HADJEMEMAAR. Ook daarover heeft hij al het een en ander gezegd: ""Om regeringsleider te worden heb je alleen maar gezond verstand nodig. Wat is er nu voor verschil tussen het leiden van een voetbalclub en een land? Marbella is pas het begin. Het is nu al te klein voor me. De mensen houden van me als van niemand anders. Ik ben het opium van het volk, bij mij vergeten ze hun problemen. De socialisten zijn doodsbang voor mij. Ik ben beter dan George Bush, ik zou zelfs de Verenigde Staten kunnen leiden."

Jesus Gil maakt geen grapjes.