De nuance

In het zeer lezenswaardige artikel "Weg met het cynisme' (of: Kattenbroek, een modelwijk in Amersfoort) van de hand van Max van Rooy (NRC, 22 november 1991) mis ik de nuance die de NRC altijd zo pretendeert. Ik doel op de lofzang op wethouder Fons Asselbergs van Amersfoort, die van de auteur zelfs een aanbeveling voor bestuurlijk Amsterdam (het IJ-oeverproject) meekrijgt.

Niemand zal ontkennen dat Asselbergs verstand heeft van architectuur en stedebouw. Hij heeft zich in Amersfoort zeer ingespannen voor behoud en restauratie van de historische binnenstad, bescherming van de jongere bouwkunst en baanbrekende nieuwbouw (o.a. Kattenbroek). De lofzang kan in dat opzicht nog aangevuld worden.

Maar, er is ook een keerzijde aan de medaille. En die kant van de zaak mis ik in het betreffende artikel. Ik doel op de gangmakersrol van de wethouder in het stadsvernieuwingsplan Centraal Stadsgebied CSG, beter bekend als "het Manhattan aan de Eem'. Een grootschalig kaalslag- en vernieuwingsproject dat niet alleen 3.000 bezwaarmakers in stelling bracht, maar in maart 1990 ook leidde tot een afstraffing van de arrogantie van de macht; het plan was min of meer inzet van de gemeenteraadsverkiezingen. Resultaat: de kiezers, naar wie niet geluisterd was, gaven alle partijen in het Amersfoorts college van b. en w. er ongenadig van langs. In NRC Handelsblad van 23 en 27 maart 1990 zijn daarover interessante nieuwsanalyses verschenen, respectievelijk van de hand van Kees Beekmans en Wim Derksen.

Een citaat uit dat artikel van 27 maart over de verkiezingsnederlaag van de PvdA en de rol van een van zijn wethouders wil ik u niet onthouden: “In Amersfoort dramt een van de bevolking vervreemde PvdA-wethouder er een megalomaan project door van anderhalf miljard gulden, waarmee het provinciale karakter van de stad geheel zal worden verpest.”

Ik vind Fons Asselbergs nog steeds een uitstekende wethouder. Hij mag van mij ook solliciteren in Amsterdam. Maar, het is wel zo eerlijk om, in wat de aanzet tot een promotiecampagne lijkt, ook wat minder prettige zaken mee te wegen.