Schots Auerhoen vliegt zich dood tegen bosbescherming

Hekken die jonge bomen tegen herten moeten beschermen blijken fataal voor een zeldzame Britse vogel. Het auerhoen (Tetrao urogallus), een hoenderachtige ter grootte van een kalkoen, botst regelmatig in volle vlucht tegen afrasteringen in Schotse naaldbossen.

De soort, die al een keer uitstierf in Groot-Brittannië, loopt onrustbarend in aantal terug. Bij een onderzoek van de Royal Society for the Protection of Birds bleek dat de anti-hert afrasteringen dodelijker waren dan vossen, boommarters, pesticiden, voedselgebrek of andere factoren. Het onderzoek werd gedaan in het Abernethy-reservaat in de Schotse Hooglanden; in ieder geval daar zullen de afrasteringen verdwijnen.

De vliegongelukken verklaren niet volledig de teruggang van het auerhoen in Schotland. De kap van oude dennenbossen - de ideale leefomgeving voor de onder andere van dennennaalden levende soort - is een belangrijke tweede factor.

Nadat het auerhoen in Engeland en Schotland in het midden van de achttiende eeuw was uitgeroeid door de jacht, werd de soort in 1832 weer uitgezet. Zij verspreidde zich over het oostelijke en centrale deel van Schotland. Sinds het einde van de jaren zeventig gaat het opnieuw bergafwaarts.

Bij het onderzoek bleken botsingen ook de belangrijkste doodsoorzaak voor een andere, kleinere bedreigde hoendersoort: het korhoen (Lyrurus tetrix). Net als het auerhoen is dit een weinig flexibele, rechtlijnige vlieger.

In Nederland werd voor de bescherming van het sterk bedreigde korhoen dit jaar een Soortbeschermingsplan van 2,5 miljoen gulden gepresenteerd. Botsingen met afrasteringen zijn hierin niet opgenomen als een van de vele risicofactoren voor de soort. De heer Soons van de afdeling natuur, milieu, natuurbehoud en faunabeheer van het ministerie van landbouw en visserij: ""Voor zover wij weten speelt dit probleem in de Nedelandse korhoender-gebieden geen rol, ook niet wat betreft prikkeldraad rond weilanden. Maar er zijn nog maar zo weinig dieren dat het wel heel toevallig zou zijn als er één tegen een afrastering belandde.''